Author Archives: Dorota Stolpe

Tu żyję, tu jest super!

Założenia projektu

——————————————-

Projekt miał na celu przedstawienie zalet życia w Lutogniewie poprzez pokazanie, że mieszkając na wsi można ciekawie spędzać czas. Uczniowie zrobili makietę wsi, po której poruszał będzie się robot. Nakręcili filmiki – wywiady z różnymi osobami, ciekawymi mieszkańcami wsi. Pokarzą również, jak zmieniła się szkoła. Stworzyli QR kody , które będzie mogła wykorzystać społeczność szkolna podczas.

Realizacja

—————————————-

W roku szkolnym 2020/2021 17 uczniów Szkoły Podstawowej im. J. Brzechwy w Lutogniewie brało udział w projekcie ULI pt. „Tu żyję, tu jest super”. Uczniowie wybrali taki temat, żeby pokazać, iż mieszkanie w małej wsi wcale nie musi być nudne. Podczas trwania projektu głównym zadaniem uczniów było stworzenie makiety swojej miejscowości, przeprowadzenie i nakręcenie wywiadów ze znanymi osobami z Lutogniewa oraz budowa robota, który jeździ po makiecie i prezentuje filmiki. 

Pierwsza część projektu, czyli budowa makiety okazała się nie być łatwą z powodu nauczania zdalnego. Uczniowie budowali elementy makiety w domu, obliczali skalę i dostosowywali do niej wielkość budynków. Krok po kroku prezentowali efekty swojej pracy na spotkaniach online. Kiedy gotowe już były wszystkie elementy makiety spotkali się, aby ją złożyć i zobaczyć efekt swojej pracy. Okazało się, że mimo pracy zdalnej makieta rzeczywiście jest podobna do głównej dzielnicy Lutogniewa, a uczniowie dołożyli wszelkich starań, żeby była estetyczna.

Kolejnym etapem projektu było przeprowadzenie wywiadów ze znanymi osobami z naszego otoczenia. Uczniowie samoodzielnie wybierali, z kim chcieliby przeprowadzić wywiad w grupach omawiali pytania i za pomocą tabletów otrzymanych w ramach projektu nakręcili i obrobili filmiki. Uczniowie uznali, że osoby z którymi należałoby nakręcić wywiad to: dyrektor szkoły, pani Monika Jagodzińska – autorka kilku książek, która jeszcze do niedawna mieszkała w Lutogniewie, ksiądz proboszcz tutejszego sakntuarium, sołtys oraz mieszkańcy. Z powodu epidemii koronawirusa jeden z wywiadów został przeprowadzony online.

Uczniowie rozmawiali z:

Ostatnim i zarazem najciekawszym dla uczniów etapem projektu była budowa i programowanie robota z wykorzystaniem klocków LEGO Spike. Uczniowie musieli zaprogramować robota tak, żeby jeździł po maniecie z przymocowanym telefonem. Robot podjżdza do kodu qr, za pomocą rysika i odpowiedniej aplikacji w telefonie otwiera go i przekierowuje do filmiku z wywiadem. Zsynchronizowanie tych elementów zajęło uczniom dużo czasu, ale odnieśli sukces, z którego byli bardzo dumni. Wygląd przejazd robota obrazują załączony w Multimediach filmy

Ostateczna prezentacja projektu przed społecznością szkolną miała mmiejsce w Dzień Dziecka. To wtedy uczniowie mieli możliwość  pokazać efekty swojej pracy i o niej opowiedzieć. Uczestnicy projeku nagrali również wstęp, czyli krótki opis projektu, aby umieścić go na internetowej stronie szkoły i facebooku.

Multimedia

Wywiad z dyrektorem Szkoły Podstawowej w Lutogniewie i  sołtysem Lutogniewa

 

 

 

 

Wywiad z proboszczem Sankuarium im. Trójcy Świetej w Lutogniewie i mieszkańcami

 

Wywiad z  Panią Moniką Jagodzińską

 

Wygląd i przejazd robota

 

Film prezentujący przebieg i efekty prac w projekcie 

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy w Lutogniewie
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Sylwia Baran
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Ksawery Banaszek
Michał Baran
Bartosz Derwich
Agata Derwich
Franciszek Jackowski
Bartosz Kaj
Martyna Kaj
Wojciech Kałążny
Magdalena Lis
Maciej Lis
Olga Pawlicka
Kacper Perek
Filip Płonka
Mikołaj Szymański
Antoni Tadaszak
Oskar Talaga
Olga Zielichowska

Dbamy o Ziemię- segregujemy odpady

Założenia projektu

——————————————-

Poprzez zabawę i wykorzystanie nowych technologii uczniowie zostali wprowadzeni w podstawy robotyki i programowania. Uczniowie tworzyli grę planszową z użyciem robotów, klocków lego i tabletów.

Realizacja

—————————————-

Projekt edukacyjny w naszej szkole zatytułowaliśmy „Dbamy o Ziemię- segregujemy odpady”. Temat wybraliśmy wspólnie z uczniami na początku spotkań, rozmawiając o zainteresowaniach. Zastanawialiśmy się jak można poszerzać własną wiedzę i zaszczepiać u innych kolegów dbanie o środowisko, które nas otacza. Postanowiliśmy, że wykonamy grę planszową.

W trakcie naszych spotkań, powoli powstawała najpierw w naszych głowach, następnie na papierze, a potem fizycznie mogliśmy w nią zagrać. Chcieliśmy, aby bawiąc się, można było wykorzystać materiały jakie dostaliśmy do nauki programowania. Poznając materiały dydaktyczne, ucząc się ich, myśleliśmy jak można wykorzystać je do gry.  U każdego dziecka widać było duże zaangażowanie i chęć pokazania, że jego pomysł, hasło będzie pasowało i wzbogaci naszą planszówkę. Początkowo miała to być jedna gra, ale doszliśmy do wniosku, że tak dużo mamy pomysłów na pola funkcyjne, że postanowiliśmy zrobić dwie.

Zostały one wykonane z pudełek po PIZZA’ch oraz papieru. Przyjazne są dla środowiska i jak to powiedziały dzieci- Natura sobie z nimi poradzi.

 Dużo zabawy było również w tworzeniu haseł ekologicznych, które są dekoracją gier.

„BĘDZIE CZYSTO W OKÓŁ NAS – SZANUJEMY NATURĘ CAŁY CZAS” , „W LESIE NIE ŚMIECIMY, BO TO NIEDOBRE DLA ZWIERZYNY”, czy „SUPER DZIECI ZBIERAJĄ ŚMIECI”.

Oto niektóre pola funkcyjne w grach:

  1. Wymyślaliśmy i tworzyliśmy kody QR, które zostały naszymi polami funkcyjnymi w grze planszowej. 
  2. Ozobot sprawiedliwie losował pytania dotyczące koszy na śmieci. Puste pole oznaczało stratę kolejki, a poprawne wskazanie kosza,  do którego trzeba było wrzucić odpadki dawało możliwość poruszania się w grze.
  3.  Auto, to pomysł pierwszaka, który w prosty sposób pokazał jak śmieciarka pozbywa się śmieci.
  4. Jednym z zadań w naszej grze jest konieczność zaprogramowania trasy dla Ozobota- śmieciarki tak, aby zatrzymywała się na 3 sekundy przy (makulaturze/ szkle), którą musi zebrać.
  5. Fenomenalny Photon był pupilem niektórych programistów i również nauczyliśmy go segregować śmieci. Cieszył się razem z uczniami, gdy dobrze trafiał z odpadami.  
  6. Ważnym dniem dla nas był Dzień Wody. Nie zawsze pamiętamy o jej znaczeniu dla naszego życia i zdrowia, zwłaszcza gdy jest na co dzień i nie musimy się martwić o jej jakość i dostępność. Dlatego na tych zajęciach mówiliśmy o konieczności dbania o ten skarb. Nasze „Zabawki” również pomogły nam w tym dniu.
  7. Złożyliśmy gry w Dzień Ziemi 22 kwietnia i mogliśmy cieszyć się wspólnie zabawą.

   

Gra bardzo się podobała zarówno dzieciom, które uczęszczały na programowanie jak i z innych klas. Zaprezentowaliśmy naszą pracę uczniom, do których chodzili mali programiści i pani dyrektor, która również grała w naszą planszówkę. To była duża satysfakcja.

W przyszłym roku planujemy zrobić wieczór planszówek w naszej szkole. Oczywiście nasze ekologiczne gry będą brały w nim udział. Będziemy promować potrzebę dbania o środowisko i programowanie.

Ewaluując nasze spotkania dzieci jednym chórem mówiły, że podobały się, dały im dużo satysfakcji z pracy, nauczyły rzeczy, których jeszcze nie umiały. Miały możliwość układania i programowania klocków Lego WeDo 2.0. Uczniowie poprzez zabawę poznali wiele zagadnień z zakresu informatyki, mechaniki, logicznego myślenia, co na pewno będzie miało wpływ na ich rozwój. Zobaczyli jak ważne jest pomaganie sobie w zadaniach, rozmowa z drugą osobą, szeroko rozumiana współpraca.  Trudnością początkowo była komunikacja zdalna, ale pokonaliśmy ją i za zgodą opiekunów i dyrekcji prowadziliśmy stacjonarne spotkania. Trzymaliśmy się planu i małymi kroczkami go realizowaliśmy. Ja jako nauczyciel byłam doradcą i obserwatorem pracy. Moi uczniowie stali się ekspertami w dziedzinie programowania. Dwoje uczniów z klasy 3 brało udział w konkursie dotyczącym Scratch uzyskując miejsce na podium. Uważamy wszyscy, że warto było brać udział w Projekcie CSW. To świetna praca i zabawa.

Na zakończenie przesyłam prezentacje stworzoną wspólnie z dziećmi na temat naszego projektu. Została ona również opublkowana na stronie szkoły.

Multimedia

Kody QR, jako pola funkcyjne w grze planszowej i Ozobot losujące pytania dotyczące koszy na śmiec

Śmieciarka pozbywa się śmieci i trasy dla Ozobota- śmieciarki

Fenomenalny Photon

Dzień Wody

 

 

Gry w Dzień Ziemi 22 kwietnia

 

Film prezentujący przebieg i efekty prac w projekcie 

—————————————

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa nr 3 w Swarzędzu
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Aleksandra Baran
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Szymon Adamski
Liwia Gąsiorek
Kacper Hofman
Tadeusz Jaśkowiak
Kamil Jauksz- Bednarek
Miłosz Jędrzejko
Olek Olszewski
Oliwier Pirański
Jakub Rękiewicz
Mateusz Szubert
Ksawery Tyszer
Antonina Warczachowska
Oliwia Zamojska

Robot w labiryncie

Założenia projektu

——————————————-

Cele projektu było:

Realizacja

—————————————-

Tematem przewodnim naszego projektu były labirynty. Budzą ciekawość, fascynują i są nie lada wyzwaniem. Pokazują, że dążąc do celu wystarczająco długo i ucząc się na własnych błędach można osiągnąć sukces (na który byliśmy nastawieni). Każdy z zespołów podjął się wyzwania i tak zaczął się nasz labirynt nowych doświadczeń. Nikt z nas nie miał wcześniej styczności z LEGO Mindstorms EV3, więc najpierw musieliśmy się sobie przyjrzeć. Szybko jednak znaleźliśmy wspólny język – programowanie czas zacząć! To, co się działo na zajęciach jest ujęte w prezentacji.

Multimedia

Film prezentujący przebieg i efekty prac w projekcie 

 

 

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Zespół Szkół im. E. Sczanieckiej w Pniewach – Technikum
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Hanna Banaszak-Gomuła
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Eryk Bańdurski
Jan Ceglarek
Dominik Chołdrych
Nikodem Dobkiewicz
Michał Frąckowiak
Patryk Jagieła-Lubik
Jakub Jarnot
Miłosz Kowalski
Jakub Krawiec
Dawid Mańczak
Sebastian Prędki
Patryk Rataj
Kacper Sawala
Jakub Szczechowiak
Oskar Wilkowski
Igor Witan

Informatyka-wczoraj i dziś

Założenia projektu

——————————————-

Głównym celem projektu było:

Uczniowie zagłębią się w historię komputerów: Jak wyglądały? Co można było na nich robić? Porównają ich rozwój na przestrzeni lat. Zaprojektują komputery te z przeszłości lub przyszłości (technika dowolna). Uczniowie utworzyli prezentację multimedialną korzystając z różnych programów i aplikacji. Poznali nowe programy i aplikacje i rozszerzyli umiejętności we wcześniej poznanych programach lub aplikacjach (tekstowe, graficzne, filmowe). Drugi etap projektu to programowanie z pomocą gry edukacyjnej Scottie Go! oraz klockami LEGO Spike Education. Uczniowie korzystali z tabletów, testowali swoje programy, sprawdzając w ten sposób poprawność ich działania, objaśniali przebieg ich działania i oceniali ich efektywność.

 

Realizacja

—————————————-

Od listopada 2020 r. do maja 2021 r. w naszej szkole realizowany były zajęcia w ramach projektu Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@ 2020, Uczniowskie Laboratoria Informatyczne 4-8.

Uczniowie naszej szkoły pracowali nad tematem „Informatyka wczoraj i dziś”.

Głównym celem naszego projektu było: poznanie historii komputerów, ewolucja komputerów, laptopów, tabletów i smartfonów, programów, aplikacji – zastanowienie się dokąd zmierza informatyka i komputery? oraz rozwijanie umiejętności programowania w środowisku Scratch i Pixblocks.

Uczniowie w ramach projektu wykonali:

  1. Prezentację multimedialną „Informatyka wczoraj i dziś”,
  2. Erupcję wulkanu w PowerPoint,
  3. Projekt pokoju w Paint 3D,
  4. Projekt Ogrodu marzeń w Paint 3D,
  5. Robot w Paint 3D,
  6. Komputer przeszłości lub przyszłości – technika dowolna,
  7. Plakat Bezpieczeństwo w Internecie,
  8. Zaprogramowali w środowisku Scratch: (swoje imię, grę – labirynt, rysowanie figur geometrycznych, rysowanie domu, trójkąt prostokątny i kopertę, sygnalizację świetlną z jeżdżącymi pojazdami, zmieniającymi się światłami i pieszymi)
  9. Programowali w środowisku Pixblocks,
  10. W programie Lego Digital Designer wykonali budowle z klocków LEGO.
  11. Programowali w domu swoje prywatne roboty.
  12. Odkrywali możliwości kostki Merge Labs, Cube, tworzyli wizualizacje.

Dla wszystkich uczniów oraz nauczyciela praca nad projektem podczas nauki online była nowym wyzwaniem i doświadczeniem. Uczniowie bardzo dobrze radzili sobie z powierzonymi zadaniami, chętnie wykonywali zadania, utrwalali i rozszerzali swoje wiadomości i umiejętności. W załączniku zamieszczam prezentację i filmik podsumowujące nasze działania nad projektem.

Multimedia

Prezentacja Infromatyka wczoraj i dziś

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Erupcja wulkanu – prezentacja

 

Film podsumowujący projekt

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa im. Orła Białego we Wtórku
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Agnieszka Andrzejewska
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Julia Bergandy 
Dominika Bluz
Szymon Chmielewski
Zuzanna Dymacz 
Bartosz Gomółka 
Jakub Guzior 
Zofia Mrotek 
Mikołaj Roszak 
Marika Skoczyńska
Julia Staroojciec
Igor Sus
Maja Szymoniak
Nikola Szymoniak
Oliwia Urban
Nikola Urban 
Gabriela Walczak 

Chrońmy pszczoły!

Założenia projektu

——————————————-

Projekt obejmował uświadomienie dzieci, jak ważną rolę odgrywają pszczoły w naszym ekosystemie. Uświadomienie jakim zagrożeniem może być nieodpowiedzialna działalność człowieka oraz w jaki sposób możemy temu zapobiec.

Realizacja

—————————————-

W maju zakończył się nasz projekt “Chrońmy pszczoły!”. Był to czas trudny na prowadzenie zajęć, bo ograniczony pandemią, ale udało nam się zrealizować założone na samym początku cele. W ciągu tych spotkań on- line nauczyliśmy się tworzyć arkusze do kodowania, które pozwoliły nam na doskonalenie umiejętności posługiwania się tabletem oraz programem do generowania arkuszy.  


Na zajęciach w szkole kodowaliśmy z wykorzystaniem maty do kodowania. 

  

Doskonaliliśmy również umiejętność pracy w programie Scratch oraz Code.org wykorzystując do tego tablety. 

Stworzyliśmy również pierwszy projekt z klocków Lego- podstawy inżynierii i wykorzystaliśmy do tego program WeDo2.0.- programowanie. 

Bawiliśmy się również Photonem- przy pomocy tebletów programowaliśmy robota. 

Wykorzystaliśmy tablety do wyszukiwania informacji o pszczołach i tworzyliśmy notatki, które potem prezentowaliśmy sobie nawzajem i porównywaliśmy. 

Spotkaliśmy się również z pszczelarzem, który przybliżył nam jak wygląda życie pszczół, dlaczego są dla człowieka tak ważne oraz opowiedział kilka ciekawostek. 

W programie Power Paint projektowaliśmy plakaty, związane z naszym projektem “Chrońmy pszczoły!”. Na zakończenie 2 etapu przygotowaliśmy krótki podsumowujący film. Projekt ten okazał się bardzo rozwijający zarówno dla mnie, jako prowadzącej, ale również dla Dzieci! Niezwykle miło było patrzeć jak Dzieciaki rozwijają się i nabywają nowych umiejętności, nie bały się nowych wyzwań i z entuzjazmem podchodziły do każdych zajęć! 

Multimedia

 

 

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa nr 2 im. Ks. P. Wawrzyniaka w Śremie
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Agnieszka Adamczewska
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Michał Grześkowiak
Maciej Jankowiak
Łucja Kaczmarek
Franciszek Kasprzak
Alicja Kmiecik
Antoni Olszewski
Martyna Stołowska
Wojciech Szwaczka
Amelia Wojno

Cyberprzestrzeń

Założenia projektu

——————————————-

Projekt zakładał przekazania sensu i był próbą zrozumienia cyfrowego świata przez uczniów zgłoszonych do projektu.

Realizacja

—————————————-

Wstęp.

Jest grudzień. Rozpoczynamy wspólną przygodę z Uczniowskimi Laboratoriami Uczniowskimi. Nasza grupa składa się 16 uczniów, z różnych roczników. Od pierwszych klas zaczynając, a na maturzystach kończąc. Wszyscy jesteśmy podekscytowani – zobaczymy co z tego wyjdzie. Mamy nadzieję, że będzie ciekawie i zabawnie.

Wycieczka
Centralnym punktem naszych grudniowych zajęć jest wycieczka do  Laboratorium Wyobraźni w Poznaniu. Oczekiwania są duże. Wiele osób polecało nam  ten wyjazd, więc nie możemy się doczekać. W końcu następuje ten czas – 18 grudnia.  Jedziemy. Na miejscu jesteśmy o godzinie 12 i o 12:30 rozpoczynamy naukę powiązaną  z zabawą. Zwiedzamy „Wystawę zieloną” (polecono ją nam ze względu na wiek  uczestników). Wystawa podzielona jest na trzy części:

  1. Barwy, światło i ruch” – dowiadujemy się (lub raczej – przypominamy sobie)  co to jest widzenie 3D; czym jest zdjęcie anaglifowe; czym jest stroboskop; na  czym polega proces tworzenia się tęczy w przyrodzie. Dzięki eksponatom sami  wykonujemy eksperymenty dotyczące: barw, kina, fotografii i złudzeń  optycznych. Jeszcze tego nie wiemy, że zdobyta wiedza przyda nam się  w dalszej części naszych spotkać w Cyfrowej Szkole.
  2. Experymentarium” – dowiadujemy się (lub raczej – przypominamy sobie) jak  miesza się barwy; jak miesza się ciecze; jak robi się mydło. Fajne jest to, że  możemy wszystko robić samodzielnie.
  3. Zaplątany umysł” – to angażuje nas najbardziej. Łamigłówki to jest to, co  podoba nam się najbardziej. Można nieźle się zakręcić przy znajdowaniu  prawidłowych rozwiązań.

W Laboratorium Wyobraźni spędzamy trzy godziny i … wychodzimy lekko  rozczarowani, ponieważ jesteśmy już trochę na to wszystko za starzy („we are too old  for this sh…” – jak mawiał Roger Murtaugh w „Zabójczej broni”). Laboratorium jest  super atrakcją, ale dla uczniów szkół podstawowych. My już to wszystko lepiej lub  ciut gorzej znamy i pamiętamy.

Nie zrażamy się. Nie chcemy jeszcze wracać do domu. Jedziemy do kina, bo  przecież kino to barwy, światło i ruch czyli to, co nas zainteresowało w laboratorium najbardziej. Wybór pada na kryminał „Na noże” w reżyserii Riana Johnsona. Ten nominowany do Oscara film jest rzeczywiście wyśmienitą rozrywką. Niestety wszystko  co dobre, musi się skończyć – wracamy do domu.


Roboty – programowanie
Nadszedł ten czas. Są ferie – są roboty! Wszyscy biorący udział w projekcie  pierwszy raz życiu bawią się LEGO Mindstorms EV3. Podekscytowanie osiąga  apogeum. Dzielimy się na zespoły i zaczynamy zabawę i naukę.

Po zmontowaniu sprawdzamy jak taki robot może się poruszać. Dowiadujemy  się, że silniki niezależnie napędzają koła, a tył robota podparty jest na kuli  podporowej. Jeśli oba silniki są włączone z jednakową mocą robot jedzie do przodu  po linii prostej. Jeśli jeden z silników ma większą moc robot jedzie po łuku.
Zaczynamy programowanie. Posługujemy się LEGO EDUCATION EV3. Teraz  przydaje się podstawowa wiedza zdobyta na lekcjach informatyki. Z bólami, metodą  prób i błędów tworzymy pierwszy algorytm. Nasz robot jeździ po ósemce.

Działamy dalej. Montujemy czujnik odległości. Programujemy robota tak, by dojeżdżał do przeszkody i zatrzymywał się w wyznaczonej odległości przed nią. Jest sukces – robot zatrzymuje się przed przeszkodą.  Podkręcamy piłkę. Budujemy labirynt (wykorzystujemy do tego pudełka od tabletów) i zobaczymy czy damy radę zaprogramować robota tak, by przez niego przejechał. 

Chwilę zastanawiamy się co robić dalej. Naszym celem staje się czujnik kolorów. Dokładamy go do naszego robota podstawowego. Cyfrowy sensor koloru rozróżnia osiem różnych barw oraz służy jako miernik natężenia światła. Na początku przygotowujemy program rozpoznający kolory. Okazuje się, że efekt możemy zrealizować na kilka sposobów. Pierwszy sposób to układ instrukcji warunkowych następujących po sobie. Polega on na tym, że jeśli czujnik widzi kolor zielony mówi „green”, jeśli widzi kolor czerwony mówi „red” itd.

W drugiej wersji tego samego zadania korzystamy z pętli swich i jednogłośnie stwierdzamy, że ta jest lepsza (nie jest tak rozwleczona). Musimy tylko pamiętać, aby zaznaczyć wartość domyślną – w naszym przypadku jest to brak koloru. Jeśli tego nie zrobimy, a zaznaczymy inny kolor, robot przez cały czas będzie mówił nazwę wybranego koloru, w przypadku nierozpoznania lub nieprzyłożenia do czujnika innego koloru. 

Po udanym eksperymencie czujnik koloru wykorzystujemy do ciekawszego i trudniejszego zadania. Programujemy robota tak, aby jechał wzdłuż czarnej linii. Okazuje się, że nie zawsze nasze doświadczenie się powiedzie. Muszą być spełnione następujące warunki:

Zasada poruszania się robota jest następująca: jeśli robot widzi kolor biały skręca w lewo, a gdy widzi kolor czarny skręca w prawo. Żmudne prace nad odpowiednim torem i dostosowaniem prędkości (metoda prób i błędów) doprowadzają nas do stworzenia odpowiedniego algorytmu.

Po udanym eksperymencie utrudniamy sobie zadanie. Robot ma jeździć po linii „w tę i z powrotem”. W tym celu na końcach trasy zaznaczamy czerwone punkty (będące startem i metą) i tworzymy algorytm wykorzystując to, co stworzyliśmy we wcześniejszym ćwiczeniu.

Sorter kolorów
Po skończonej zabawie z robotem podstawowym próbujemy sił z sorterem kolorów. Już na początku zauważamy, że samo zbudowanie robota nie jest tak proste jak w poprzednim przypadku. Praca jest żmudna, ale ostatecznie wszystko się udaje i możemy zająć się zaprogramowaniem naszej maszyny. 

W naszym sorterze mamy czujnik koloru (do odczytu koloru), silnik poruszający taśmociągiem i silnik zwalniający blokadę po przetransportowaniu klocka w odpowiednie miejsce.
Zasada działania naszego programu jest następująca:

W trakcie prac natykamy się na problem związany z oświetleniem naszego laboratorium. Otóż wprowadza ono w błąd nasze czujniki koloru. Od razu przypomina nam się wycieczka do Laboratorium Wyobraźni i część ekspozycji związana ze światłem. Okazuje się, że rolety, które zamontowane są w oknach mają kolor zielony i zniekształcają widzenie barw w naszej pracowni. Po odsłonięciu okien wszystko działa prawidłowo. Nasz algorytm wygląda następująco: 

Gitara elektryczna

Postanawiamy zbudować gitarę elektryczną. Niestety podczas pracy okazuje się, że zestaw klocków, którym dysponujemy, nie pozwala na zbudowanie jej w całości. Musimy poprzestać na bardzo „podstawowej” wersji, która posiada tylko gryf z zamontowanym czujnikiem odległości. To właśnie za pomocą tego czujnika wydobywamy dźwięk z gitary. 

Po tym doświadczeniu (nie do końca udanym) kończymy naszą przygodę z robotami. 

Projekt – Cyberprzestrzeń
Po feriach zabieramy się za zbadanie naszej szkolnej społeczności pod kątem naszej aktywności w Internecie. Układamy ankietę składającą się z dziesięciu pytań i sprawdzamy, czy oby nie przesadzamy z cyberprzestrzenią. Przy tworzeniu ankiety korzystamy z narzędzi Google, które pozwalają na szybkie rozesłanie kwestionariusza do wszystkich zainteresowanych, a następnie zebranie i przedstawienie wyników w przejrzysty i przystępny sposób. W ten sposób przeprowadzamy badanie na grupie 281 uczniów naszej szkoły i otrzymujemy wyniki, które niejednokrotnie nas zaskakują.

Ankieta wykazała, że młodzież spędza bardzo dużo czasu korzystając z urządzeń IT. 18,5% osób zadeklarowało, że cały czas „są w sieci”. Niemal 20% korzysta z komputera, tabletu lub komórki od 7 do 10 godzin na dobę, natomiast 43% od 4 do 6. Wyniki te dziwią jednak, gdy zauważymy jednocześnie, że ponad 72% ankietowanych uważa, że nie są uzależnieni od Internetu, a niemal 62% nie czuje 16 dyskomfortu, gdy nie mają dostępu do sieci. Można się pokusić o stwierdzenie, że chyba nie wszyscy są świadomi tego, co się z nimi dzieje. Najpopularniejszym portalem jest YouTube. Korzystanie z niego deklaruje 93% uczniów. Niemal tyle samo ankietowanych używa Facebook’a. Bardzo dużo osób (84%) jest użytkownikami Instagramu. Na dalszych miejscach (też z niemałą popularnością) znajdują się Snapchat, Pinterest i Twitter. Pytamy także o dzienną liczbę wysyłanych wiadomości tekstowych i okazuje się, że ponad 10% uczestników badania wysyła ich więcej niż 1000, a 6% mieści się
w 1000. Również 6% wysyła ok. 700 wiadomości. Co ciekawe jest również drugi biegun tego badania. 12% procent wysyła mniej niż 20 wiadomości dziennie. Wśród największych zagrożeń związanych z Internetem jakie dostrzega młodzież są: ataki hackerskie, pedofilia, konsekwencje finansowe i pornografia. Z tą ostatnią spotkało się aż 55% badanych. Niewątpliwym zagrożeniem są też fake newsy, z którymi spotkało się 88% uczniów. Wyniki nie napawają optymizmem. Mamy jednak nadzieję, że dobra edukacja informatyczna sprawi, że młodzież w przyszłości rozsądniej będzie podchodziła do życia w społeczeństwie informacyjnym. 

Podsumowanie
Zajęcia kończymy w marcu. Wspólnie spędzony czas uważamy za udany zarówno pod względem edukacyjnym, jak i rozrywkowym. Z poruszanych tematów przypadła nam do gustu szczególnie robotyka i programowanie LEGO Mindstorms EV3. Wspólnie stwierdzamy, że nauka przez zabawę jest bardziej efektywna i na dłużej pozostaje w pamięci. 

Multimedia

Robot podstawowy

Sorter kolorów

Gitara elektryczna

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Technikum w Zespole Szkół Przyrodniczo – Biznesowych im. J. Dziubińskiej w Tarcach
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Łukasz Miesiąc
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Błażej Brzeziński
Filip  Dajewski
Jakub Dyczkowski
Paulina Frankowiak
Klaudiusz Gogulski
Aleksander Hyżorek
Angelika Kaźmierczak
Angelika Kordylasińska
Klaudia Kujawa
Szymon Padrok
Krzysztof Padrok
Sara Pluta
Eryk Stempiński
Dorota Wardyńska
Julia Waśkowiak
Oliwia Żurek

Gniezno nasze GNIAZDO

Założenia projektu

——————————————-

Celem projektu było poznawanie miejsc naszej pierwszej stolicy poprzez zdobywanie informacji za pomocą technologi informatycznych.

Realizacja

—————————————-

Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii w Gnieźnie, to szkoła która rozpoczęła swoją działalność zaledwie 4 lata temu. Działamy od 2016 roku,  jesteśmy małą placówką z dużą energią. 

Nasza młodzież to uczniowie z zaburzeniami zachowania i różnymi problemami, pochodzą z całego kraju. Staramy się uczniów angażować  w rozmaite projekty i programy. Z doświadczenia wiemy, że u naszych wychowanków występuje niski poziom samooceny, dlatego też każde zaangażowanie ucznia jest nadrzędnym celem w socjoterapii. 

Podjęliśmy decyzję o wzięciu udziału w projekcie '” Cyfrowa szkoła”’,gdyż chcieliśmy rozwinąć umiejętności informatyczne. Naszym celem  było także uzyskanie wśród uczniów pozytywnego działania na rzecz szkoły, zmobilizowania ich do pracy i nauki w grupie oraz indywidualnie. Ponadto projekt pt.: „’Gniezno Nasze Gniazdo”” miał na celu wzbudzenie wśród uczniów chęci do poznania własnych korzeni. Uczniowie w wyniku zaległości w nauce bardzo często nie posiadają podstawowych wiadomości, borykają się z problemami dotyczącymi edukacji.

Poprzez dostęp do technologii cyfrowej mogliśmy realizować zajęcia w naszej szkole. Wraz z wychowankami ustaliliśmy plan pracy oraz cel, który chcemy osiągnąć. Uczniowie podczas każdych zajęć otrzymywali zadania, które realizowali samodzielnie lub w grupach, całość nadzorował lider grupy (został wybrany przez innych uczniów z grupy projektowej) oraz nauczyciela prowadzącego. Do lidera grupy należałó przygotowanie tematu, wprowadzenie i omówienie. Dla naszych uczniów samodzielna praca lub w grupie jest dużym wyzwaniem, wychowankowie szybko się zniechęcają, dlatego zajęcia musiały zawierać różne stopnie trudności, a także elementy zabawy. Użycie aplikacji COGGLE IT, ANSWER GARDEN, WORD ART czy LEARNING APPS oraz klocków LEGO czy gier SCOTTIE GO i BE CREO było dużym wsparciem przy realizacji projektu. Uczniowie chętnie poznawali  nowinki informatyczne, dzielili się swoim doświadczeniem na forum grupy, widać było ich zaangażowanie. W ramach projektu nauczyli się jak posługiwać się aparatem cyfrowym, tworzyli prezentacje do wybranych tematów. Projekt pozwolił im zwiedzić nie tylko Gniezno i inne miejscowości wirtualnie, ale także Kosmos poznając jego tajemnice.

Dzięki narzędziom informatycznym (laptop, tablet) poznali technikę  tworzenia folderu-ulotki promującego Gniezno i Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii. Dotąd nieznane aplikacje informatyczne pozwoliły poznać  nowe możliwości nauki poprzez zabawę. 

Podejmując się uczestnictwa w projekcie założyliśmy cele, które krok po kroku udało nam się zrealizować. Nadrzędnym celem było wypracowanie wśród uczestników  wzajemnego szacunku, budowania poczucia odpowiedzialności za grupę a więc pełna integracja uczniów i odpowiedzialność za  realizację projektu. Kolejnym celem  stała się nauka bezpiecznego korzystania z różnych źródeł informatycznych oraz ich umiejętne  wykorzystanie  w uczniowskiej pracy podczas innych zajęć.

Nasza prezentacja umieszczona w mediotece niech będzie potwierdzeniem ich starań włożonych w realizację projektu.

Multimedia

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii w Gnieźnie
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Magdalena Mierzejewska
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Maciej Cofta
Hubert Krystosik
Wojciech Kubala
Kacper Kubiak
Mikołaj Łukaszewski
Michał Piechocki
Aleksandra Świątkowska

Cyfrowa gazetka

Założenia projektu

——————————————-

Tematem prac w projekcie było tworzenie elektronicznej gazetki na temat zajęć  z robotami

Realizacja

—————————————-

Na zajęciach w listopadzie 2019 roku uczniowie zapoznali się z propozycją przeprowadzenia zajęć w ramach ULI 4 – 8.  Po zapoznaniu się z propozycjami otrzymali oni ankietę do wypełnienia, gdzie oprócz terminów spotkań, tematyki zajęć mieli też okreslić cel uczestniczenia w takich zajęciach. Chodziło o to, by uczniowie określając co chcą robić na takich zajęciach – współtworzyli te zającia i chętniej w nich uczestniczyli.  Okazało się, że mieli oni ściśle określone cele tych zajęć. Przychodząc na pierwsze spotkanie wiedzieli co chcą robić i napisali to w ankiecie. Pozwoliło mi to dostosować tematykę zajęć i formę ich przeprowadzania do potrzeb uczniów. Jednocześnie uczniowie zgodzili się, że świetną formą dokumentacji ich pracy będzie stworzenie cyfrowej gazetki dotyczącej tego co robili na zajęciach. Cel zajęć został więc poszerzony o umiejętności fotografowania, filmowania, składu i kokrekty tekstu, oraz umieszczania go w wirtualnej przestrzeni.

Podczas zajęć uczniowie wykonywali zadania w zespołach. Były to 2 – 3 osobowe zespoły, które tworzone była na podstawie własnych preferencji.  

Jak widać na powyższym zdjęciu dobór zespołów był bardzo emocjonujący. 

Zespoły te były rotacyjne. Często uczniowie korzystali z własnych doświadczeń i łączyli się z innymi uczniami by przekazywać im swoją wiedzę w danym zakresie i czerpać z ich umiejętności. Pozwalało to na sprawne i szybkie opanowanie umiejętności z wielu dziedzin programowania. Największym zainteresowaniem na początku cieszył się zestaw ScottieGo.

Nawet przy początkowych brakach tabletów (otrzymaliśmy je z dużym opóźnieniem) uczniowie chętnie programowali wykorzystując szkolne laptopy z funkcją tabletu.  Co mażna zauważyć na zdjęciu powyżej. Pomimo uciążliwości związanych z robieniem zdjęć (kamera ułożona z tej samej strony co ekran), nauka programowania przebiegała szybko i sprawnie.  Patrz zdjęcie poniżej.

Kolejne etapy nauki programowania to LEGO Education WeDo  2.0 i BeCreo.  Co można zaobserwować na poniższych zdjęciach.

BeCreo jest trochę większym wyzwaniem i na początku tylko starsi uczniowie chcieli programować z tym zestawem. Ale gdy młodsi zobaczyli, że to nie takie trudne, a bardzo ciekawe, to chętnie wybierali zestawy BeCreo i programowali. Największym zainteresowaniem cieszyło się konstruowanie i programowanie robotów. Ze względu na ich ograniczoną ilość (2 zestawy) trudno było zaspokoić potrzebę konstrukcji robotów. Dlatego podczas zimowych ferii mogliśmy skorzystać z pracowni robotyki w naszej szkole i przeprowadzić zajęcia na zestawach LEGO Mindstorms EV3.

Jak widać na poniższym filmie zajęcia wyswalały sporo emocji. Ale to tylko pozwoliło na jeszcze większe zaangażowanie i w pewnym sensie rywalizację między uczestnikami. Wielu uczniów chciało przepowadzić dokumentację fotograficzną i filmową. 

Dzięki ich pracy mamy bogatą, ale i ciekawą dokumentację – widzianą oczami uczniów.

Podczas zajęć ULI uczniowie zapoznali się też z możliwościami kostki MERGE CUBE. Ale nie dawało im to dużej satysfakcji. Nie pozwalała ona im tworzyć tylko korzystać z tego co już było – patrz foto poniżej.

Ostani etap pracy musieliśmy przeprowadzić zdalnie. Ale większość materiałów mieliśmy już zgromadzonych. Uczniowie więc ochoczo przystąpili do tworzenia cyfrowej gazetki w wirtualnej przestrzeni. A oto efekt ich pracy.

Za przykład ich zaangażowania i umiejętności niech posłuży cytat z wypowiedzie jednego z uczniów:

„Na Zajęciach robotyki uczniowie się świetnie bawią i współpracują. Budują rozmaite roboty i je programują. Tutaj można znaleźć nowych przyjaciół. 

Większość uczniów uwielbia robotykę, ponieważ jest tam „wesoło. „

Podsumowując można stwierdzić, że cel został osiągnięty. Uczniowie bawiąc się wiele się nauczycli – nawet nie zdając sobie z tego sprawy.

Multimedia

 

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Publiczna Szkoła Podstawowa im. M. Konopnickiej w Krajence
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Adam Michalec
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Milena Babińska
Jakub Górski
Małgorzata Ilinicz
Łukasz Korpal
Dawid Krumrey
Aleksandra Kwaśniewska
Jakub Latta
Sławomir Meller
Amelia Michałek
Marcin Ogórek
Jan Pietrzak
Jakub Przemorski
Bartosz Sromała
Dawid Stopa
Oliwia Urbańska
Szymon Wróblewski
Dawid Wróblewski
Jakub Wruk
Tomasz Zakielarz

#Jastrowie?- warto je poznać! – podsumowanie podprojektu ULI 1-3

Założenia projektu

——————————————-

Przy pomocy cyfrowych narzędzi uczniowie poznali i i utrwalili wiedzę o naszym mieście i najbliższej okolicy. Wykorzystano i rozpropagowano również osiągnięcia szkoły w innych projektach (m.in. CDEW, Sosnowe Wzgórze).

Realizacja

—————————————-

W roku szkolnym 2019/2020 Szkoła Podstawowa nr 2 im. Marii Konopnickiej w Jastrowiu przystąpiła do II edycji projektu edukacyjnego Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@. Z ośmiu zaproponowanych podprojektów wybraliśmy Uczniowskie Laboratoria Informatyczne dla klas 1-3. Głównym celem ULI było podniesienie poziomu kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie wykorzystania narzędzi TIK, w tym umiejętności rozwiązywania problemów z wykorzystaniem cyfrowych narzędzi. Mimo, że konkretne zajęcia z uczniami rozpoczęły się w listopadzie, praca przy projekcie rozpoczęła się znacznie wcześniej. Dyrektor, specjalista IT oraz nauczyciel prowadzący uczestniczyli w szkoleniach dedykowanych poszczególnym funkcjom.

Pierwszym etapem prac w projekcie było stworzenie grupy oraz wybranie wiodącej tematyki. W skład grupy w naszej szkole weszło szesnastu uczniów z klasy III a. Po licznych dyskusjach postanowiliśmy, że tematem wiodącym będzie promocja naszego miasteczka, Jastrowia. Stąd szkolna nazwa projektu: #Jastrowie?- warto je poznać! Prócz tego, że głównym celem była nauka korzystania z cyfrowych narzędzi, naszym „wewnętrznym” celem stało się , aby dzieci poznając historię i teraźniejszość naszego miasta, świadomie skorzystały z wcześniejszych osiągnięć starszych kolegów (projekty Sosnowa Góra, CDEW I i II edycji). Założyliśmy, że „produktem” finalnym  naszego projektu będzie folder turystyczny  w formie cyfrowej książeczki edukacyjnej ”Jastrowie w oczach dzieci”. Dwugodzinne zajęcia odbywały się najczęściej co tydzień. Pierwsza część zajęć zawsze dotyczyła Jastrowia. Dzieci otrzymywały „garść” informacji o naszym mieście, m.in.: tekst źródłowy o powstaniu Jastrowia, historia o procesach czarownic, Jastrowie – miejsce akcji „Pierwszego dnia wolności” Leona Kruczkowskiego, geneza jastrowskiej flagi, dlaczego w Jastrowiu narodził się festiwal „Bukowińskie spotkania”. Sporo uwagi zwracałam na integrację zespołu.

Przygodę z programowaniem rozpoczęliśmy wraz z kosmitą, bohaterem gry dydaktycznej Scottie Go! Uczniowie z  entuzjazmem wytyczali trasę dla Scottiego układając puzzle z komendami, stosowali pętlę, warunki. Nauczyli się również wykorzystywać aparat  w tablecie, aby sprawdzić poprawność kodowania. Swoimi zajęciami pochwaliliśmy się na profilu Projektu Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@ 2020 na portalu Facebook.

Wyszukaliśmy również w Internecie wiele gier i stron internetowych (m.in. Bit By Bit, Lighbot Hour, Studio Code), dzięki którym dzieci mogły wykorzystać swoje umiejętności programistyczne Przy tej okazji uczniowie nauczyli się korzystać z usług sklepu Play i instalować aplikacje, zakładać konta na tabletach oraz dowiedzieli się, jak bezpiecznie ściągać aplikacje z Internetu.

Dużym przeżyciem dla dzieci było zetknięcie się z rozszerzoną rzeczywistością. Dzięki aplikacji Quiver „ożywialiśmy” nasze kolorowanki. Rozmawialiśmy także o tym, w jaki sposób można wykorzystywać rozszerzoną rzeczywistość w realnym świecie. Wyszukiwaliśmy w Internecie przykłady zastosowania AR w medycynie, budownictwie, przemyśle, edukacji, itp. Podobne zajęcia powtórzyliśmy po kilku tygodniach, kiedy do szkoły dotarła magiczna kostka Merge Cube. Wraz z aplikacją Eksplorer poznawaliśmy kosmos, a aplikacja MuseumViewer przeniosła nas do świata muzeów.

Kolejnym narzędziem, które uczniowie poznali były ozoboty. Dzieci nauczyły się kalibracji ozobotów i rysowania ścieżki za pomocą kolorowych markerów, programowania trasy ozobota. Podczas zajęć uczniowie wytyczali trasy: droga ze szkoły do domu, między ważnymi w Jastrowiu obiektami. Wraz z ozobotami planowaliśmy naszą wycieczkę po okolicy. Wykorzystaliśmy przy tym Google Maps, wyszukując miejsca, które mieliśmy odwiedzić: rezerwaty przyrody Diabli Skok i Kozie Brody, „zwalony” most nad rzeką Gwdą, obóz jeniecki, Sosnową Górę. Poznaliśmy również platformę Ozoblockly.pl, na której mogliśmy programować ozoboty online.

obraz5.png

 

Photon to kolejny robot, który poznaliśmy dzięki udziałowi w projekcie Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@. Zajęcia z Photonem prowadziłam korzystając ze scenariuszy dołączonych do robota.



















Jednym z ulubionych zajęć była praca z klockami Lego. Początkowo dzieci układały klocki zgodnie z instrukcjami, kiedy poznały zasady działania klocków Lego. Wedo, zaczęły tworzyć i programować własne projekty, łącząc nawet zestawy klocków. Zajęcia z klockami stanowiły dla uczniów wielką atrakcję, ale jednocześnie uczyły dyscypliny i uwagi, ponieważ dzieci zdawały sobie sprawę z tego, że po zajęciach wszystkie elementy muszą wrócić na swoje miejsce.

Mimo licznych atrakcji związanych z dostępu do nowych cyfrowych narzędzi, nie zapominaliśmy o głównym temacie zajęć, a mianowicie o tym, co warto wiedzieć o Jastrowiu. Dzieci poznały najważniejsze wydarzenia, jakie miały miejsce w Jastrowiu. Poznały sylwetki osób związanych z naszym miastem, uwiecznione przez starszych kolegów w Cyfrowej Dziecięcej Encyklopedii Wielkopolan, dowiedziały się również o tym, że to dzięki inicjatywie naszej szkoły zostało umieszczone na mapach Polski najwyższe wzniesienie w okolicy, Sosnowa Góra. 75 rocznicę powrotu Jastrowia do Polski uczciliśmy przygotowując i publikując na stronach facebookowych Szkoły, Cyfrowej Szkoły Wielkopolsk@ i OKJ quiz dla całej lokalnej społeczności „Jastrowie – co wiesz o swoim mieście?”.

W marcu dzieci poznały alternatywne sposoby komunikacji (m.in. Skype, gg, Messenger, sms, WhatsApp), dowiedziały się, jakie są zasady netykiety, jakie niebezpieczeństwa czyhają w Internecie, nauczyły się przesyłać pliki za pomocą własnych komunikatorów dostępnych w telefonach. Umiejętności te wkrótce bardzo się przydały, ponieważ pierwsze zajęcia online odbyły się właśnie za pomocą WhatsApp. Kolejne zajęcia w dobie pandemii SARS – CoV – 2 prowadziliśmy już na platformie Teams. Podczas zdalnych zajęć dzieci poznały pakiet Office: Word i Excel. Poznały podstawowe skróty klawiaturowe, nauczyły się wstawiać kształty, obrazy w dokumencie, robić zrzuty ekranu. Arkusz kalkulacyjny Excel posłużył nam do kodowania, dzieci nauczyły się również podstawowych działań w arkuszu: dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie.

Podczas zajęć online korzystaliśmy z aplikacji i stron internetowych, które poznaliśmy wcześniej, m.in. Scratch, Studio Code, Wirtualne puzzle, Wirtualna mata.

Ze względu na pandemię nie udało się zrealizować niektórych założeń. Atrakcjami, na które dzieci bardzo czekały, miała być wycieczka po okolicy „Cudze chwalicie, swego nie znacie” oraz spotkanie z potomkiem jastrowskich burmistrzów, panem Ormem Kadowem. Relacje tych wydarzeń miały być treścią cyfrowej książeczki edukacyjnej. Zamierzamy jednak taką wycieczkę zorganizować już poza projektem.

Dobiegł końca projekt, który realizowaliśmy od listopada. Osobiście jestem bardzo zadowolona z udziału w projekcie. Skorzystała Szkoła (nowy sprzęt, OSE), skorzystały dzieci (posługiwanie się cyfrowymi narzędziami, wyszukiwanie potrzebnych informacji w Internecie, umiejętność pracy w grupie, świadomość zagrożeń w Internecie), skorzystałam ja. Było to dla mnie dość duże wyzwanie, zyskałam również  nowe doświadczenie, ponieważ mimo bardzo długiego stażu pedagogicznego, nigdy dotąd nie pracowałam  z dziećmi z klas  I -III. 

Zadowolona również jestem ze współpracy z Biurem Projektu „Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@ 2020” w Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Poznaniu. Zawsze mogłam liczyć na fachową pomoc i wsparcie ze strony opiekunów, doradców i pań z administracji.

Multimedia

Film obrazujące efekty pracy uczniów w projekcie.

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa nr 2 im. M. Konopnickiej w Jastrowiu
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Anna Miałszygrosz
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Amanda Dulkiewicz
Michał Krause
Nina Kuźmińska
Jakub Maciuszko
Izabela Nowak
Teresa Pawłowska
Szymon Redzimski
Aleksandra Stadnik
Nicola Sulej
Iga Szortyka
Alicja Ślusarska
Tymon Wachowicz
Bartosz Wiśniewski
Mikołaj Wiśnik
Wiktor Załęczny
Wiktoria Żyjewska

Poczt@ – sztuka nowoczesnej epistolografii

Założenia projektu

——————————————-

Celem projektu było podniesienie kompetencji uczniowskich w zakresie swobodnego i krytycznego korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych. Poznanie zasad funkcjonowania tradycyjnej poczty oraz reguł dotyczących korzystania z poczty elektronicznej – netykiety, redagowania i wysyłania e-maili z wykorzystaniem narzędzi TIK.

Realizacja

—————————————-

Jesteśmy uczniami klas szóstych Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi im. M. Kopernika w Piaskach. W bieżącym roku szkolnym braliśmy udział w projekcie Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@ 2020 w podprojekcie Uczniowskie Laboratoria Informatyczne. Piszemy do Państwa list z dwóch powodów. Po pierwsze, chcielibyśmy opowiedzieć o tym, czego nauczyliśmy sie przez ostatnie miesiące. Po drugie, list jest jako forma komunikacji jest wpisany w temat naszego projektu: Poczt@ – sztuka nowoczesnej epistolografii.

Na samym początku opiekunka naszego projektu przedstawiła nam jego cele. Wspólnie wybraliśmy temat projektu. Pracowaliśmy w grupach nad kojarzeniem i definicją pojęć: poczta, epistolografia. Później zaplanowaliśmy etapy realizacji projektu oraz określiliśmy cele i zadania do wykonania. Musieliśmy też zapoznać się z dokumentacją realizacji projektu i z zasadami jej prowadzenia.

Początkowe zajęcia miały charakter integrujący nasz zespół, rozwijaliśmy też umiejętność współpracy
w grupie. Dzięki ćwiczeniom wyłoniliśmy liderów zespołów. Wykorzystaliśmy do tego celu pomoce dydaktyczne pozyskane dzięki projektowi Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@2020. Stworzyliśmy zespoły oraz ustaliliśmy zasady pracy: liczy się praca wszystkich, pytaj i proś, ceń własne pomysły i doceniaj pomysły innych, dbaj o atmosferę pracy w grupie, bądź życzliwy, kontroluj czas. Zaprojektowaliśmy logo naszego zespołu, a następnie demokratycznie wybraliśmy najlepszy projekt. Dobrze bawiliśmy się podczas zabawy integrującej zespół „Roboty”. Jeden z nas udawał robota i  poruszał się, reagując na polecenia koleżanki lub kolegi tak, aby najkrótszą drogą dojść do wyznaczonego celu. Okazją do integracji i przy-działu ról było też wspólne budowanie robota edukacyjnego Jimu.

Jednym z celów naszego projektu było poznanie zasad funkcjonowania tradycyjnej poczty, postanowiliśmy się wybrać na wycieczkę do pobliskiego urzędu pocztowego. Planując wycieczkę na pocztę, zainspirowaliśmy się grą ScottieGo!, która polega na wyznaczeniu za pomocą programu optymalnej trasy dotarcia do celu. Postanowiliśmy dotrzeć na pocztę najkrótszą drogą. Za pomocą serwisu internetowego Google Maps wyszukaliśmy i wyznaczyliśmy drogę na pocztę w naszej miejscowości. Projekt drogi wykonaliśmy również w formie karty do kodowania. Dzięki nim nasi młodsi koledzy i koleżanki z klas I-III będą mogli poznać drogę na pocztę przed swoją pierwszą wizytą w urzę-dzie i na pewno nie zabłądzą.

Przyznajemy, że wielu z nas ostatni raz na poczcie było właśnie w klasach I-III, a niektórzy nie byli tam nigdy, chociaż są wśród nas tacy, którzy codziennie mijają pocztę w drodze do szkoły. Wszystko było dla nas nowe, nawet to, jak kupić znaczek, co pewnie dorosłym wydaje sie oczywiste. Oprócz poznania funkcjonowania urzędu pocztowego naszym celem było wysłanie tradycyjnego listu – aby pobrać kliknij A, że właśnie zbliżało się Święto Patrona Szkoły, okazja sama się nadarzyła. Wysłaliśmy list do pani dyrektor. Został on napisany zgodnie z zasadami redagowania wypowiedzi pisemnych. Czuwali nad tym nasi koledzy odpowiedzialni w zespole za list tradycyjny – aby pobrać kliknij Również zaadresowanie koperty wymagało od nas odpowiedniego przygotowania. Wcześniej robiliśmy to na lekcji języka polskiego, ale nigdy nie wykorzystywaliśmy w praktyce.

Podczas wizyty na poczcie poznaliśmy również drogę, jaką pokonuje list od nadawcy do odbiorcy. Nasz list na szczęście pokonał ją szybko i bezproblemowo. Na czas został dostarczony do pani dyrektor, która była zachwycona naszym pomysłem, a na dodatek odczytała go podczas Święta Patrona Szkoły. Dzięki temu o naszym projekcie dowiedziała się cała społeczność szkoły i zaproszeni goście. Byliśmy z siebie dumni.

Z naszą wizytą na poczcie wiąże sie jeszcze jedno działanie. Podczas drogi do urzędu pocztowego musieliśmy pokonać bardzo ruchliwe skrzyżowanie. W przejściu na drugą stronę pomógł nam „Pan Stopek”. Po powrocie do szkoły pomyśleliśmy o zaprojektowaniu modelu drogowej sygnalizacji świetlnej i przejścia dla pieszych za pomocą zestawu BeCreo.

Od tradycyjnego wysyłania listów przeszliśmy do bliższego nam – elektronicznego. Mimo że taka forma komunikacji jest nam bardziej znana, okazało się, że nie zawsze potrafiliśmy prawidłowo napisać wiadomość i ją wysłać. Opracowaliśmy więc zasady dotyczące korzystania z poczty elektronicznej, redagowania i wysyłania wiadomości e-mail – aby pobrać kliknij.

Często zdarza się, że nie wiemy, jak rozpocząć i zakończyć wiadomość. Wtedy z pomocą przyjdzie nam słowniczek zwrotów grzecznościowych stosowanych podczas pisania maili. Nasza opiekunka dbała o to, abyśmy pracowali samodzielnie, motywowała nas do pracy, obserwowała i oceniała. Mówiła, że poprawne korzystanie z poczty elektronicznej to bardzo ważna umiejętność. Nie sądziliśmy jednak wtedy, że przyda się nam tak szybko. W obecnej sytuacji, podczas kształcenia na odległość, dzięki udziałowi w projekcie nie mamy żadnego problemu z komunikowaniem się drogę elektroniczną.

Efektem finalnym poznawania reguł dotyczących korzystania z poczty elektronicznej było wysłanie e-maila do Dyrekcji Szkoły  zawierającego materiały promujące projekt, w celu umieszczenia ich na stronie internetowej Szkoły – kliknij oraz na stronie Gminy.

Udział w projekcie był dla nas ciekawym doświadczeniem. Uczyliśmy sie przez działanie i na dodatek czerpaliśmy z tego radość i satysfakcję. Było to możliwe między innymi dzięki wykorzystaniu pomocy dydaktycznych, które pozyskaliśmy z projektu. Mamy nadzieję, że jeszcze kiedyś uda nam sie wziąć udział w podobnym przedsięwzięciu.

Życzymy Państwu, aby wszystkie zrealizowane projekty były źródłem zadowolenia. Mamy nadzieję, że czytanie naszego listu, było dla Państwa taką przygodą, jak dla nas udział w projekcie. Aby poczuli Państwo jej klimat, do wirtualnej koperty dołączamy zdjęcia dokumentujące naszą pracę.

Multimedia

 Filmy obrazujące efekty prac uczniów  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

—————————————-

Zespół projektowy

Nazwa szkoły: Szkoła Podstawowa z oddz. integracyjnymi im. M. Kopernika w Piaskach
Nauczyciel – opiekun grupy projektowej: Anna Marciniak
Uczniowie – członkowie zespołu projektowego:

Zuzanna Antosik
Radosław Boroński
Oliwia Borowczak
Monika Celka
Paweł Gubański
Maja Hałas
Mikołaj Jankowski
Tomasz Leja
Jakub Majchrzak
Hanna Matuszak
Tobiasz Michnowski
Julia Pelczyk
Oskar Pietraszewski
Wojciech Przeniczka
Paulina Puślecka
Jakub Szymański
Karolina Walendowska
Paulina  Waleńska
Patrycja Waleńska

IV edycja CSW@2020 za nami! | Wyróżnione projekty

W podprojekcie Akademia Kształcenia Wyprzedzającego, najlepsze okazały się zespoły uczniowskie z:

👩‍🏫 IV Liceum Ogólnokształcącego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Kaliszu

👩‍🏫 Branżowej Szkoły I stopnia w Zespole Szkół Transportowo-Elektrycznych Centrum Kształcenia Ustawicznego w Ostrowie Wielkopolskim

👩‍🏫 Zespołu Szkół Rolniczego Centrum Kształcenia Ustawicznego w Trzciance.

Zwycięzcami Cyfrowej Dziecięcej Encyklopedii Wielkopolski są grupy uczniowskie z:

📖 Zespołu Szkół w Przykonie

📖 Szkoły Podstawowej Specjalnej nr 19 w Kaliszu

📖 Szkoła Podstawowa w Zespole Szkolno – Przedszkolnym w Blizanowie Drugim.

Najlepsi w Cyfrowej Mapie Dorzecza Warty okazali się uczniowie:

🗺 Szkoły Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Margoninie

🗺 Szkoły Podstawowej im. Arkadego Fiedlera w Czapurach

🗺 Szkoły Podstawowej im. Antoniny Woźnej w Zespole Szkolno-Przedszkolny w Przyprostyni.

W Klasach Akademickich zwyciężyły zespoły uczniowskie z:

🧑‍🎓I Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Kaliszu

🧑‍🎓Liceum Ogólnokształcącego im. Gen. Józefa Wybickiego w Śremie

W Uczniowskich Laboratoriach Informatycznych zwyciężyli uczniowie:

🤖 Zespołu Szkół w Przykonie (w kategorii klas 1-3)

🤖 Szkoły Podstawowa w Smolicach (w kategorii klas 4-8)

🤖 Branżowej Szkoły I Stopnia w Zespole Szkół Politechnicznych im. Bohaterów Monte Cassino we Wrześni (w kategorii szkół ponadpodstawowych)
🤖 Szkoły Podstawowej Specjalnej w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym im. Janusza Korczaka w Koninie (w kategorii szkół specjalnych).

W Ligach Przedmiotowych wygrały drużyny uczniów z:

🥇 Liceum Ogólnokształcącego im. hetmana Stefana Czarnieckiego w Wieleniu, w lidze historycznej

🥇 Zespołu Szkół Ekonomicznych im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Prymasa Tysiąclecia w Gnieźnie, w lidze angielskiej

🥇 Liceum Ogólnokształcącego im. Powstańców Wielkopolskich w Tarnowie Podgórnym, w lidze geograficznej.

Kochani Uczniowie, Drodzy Opiekunowie i Specjaliści – to owoc Waszej wspólnej pracy, a więc sukces całej drużyny! 🏆GRATULUJEMY! Jesteście niesamowici! 😍

Gratulujemy również wszystkim pozostałym uczestnikom tegorocznej edycji Projektu CSW@2020. Wykonaliście ogrom pracy, włożyliście w każde zadanie mnóstwo zaangażowania i serca ❤️Dziękujemy Wam za ten rok, jesteśmy z Was dumni! Każdy z Was jest dla nas zwycięzcą! 🥇

Uroczysta Gala Podsumowująca, czyli spotkanie ze zwycięskimi drużynami, które zostaną nagrodzone, odbędzie się jesienią. Nie możemy się doczekać! 😉

UDANYCH WAKACJI!

Przeszłość i teraźniejszość Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Witkowie 1919-2022 – Zespół Szkół Ponadpodstawowych im. Dezyderego Chłapowskiego w Witkowie

Uczniowie Zespołu Szkół Ponadpodstawowych im. Dezyderego Chłapowskiego w Witkowie wraz z opiekunem, nauczycielem języka polskiego p. Krystyną Popielec-Stürmer, wzięli udział w podprojekcie Klasy Akademickie, który stanowi jedną z części projektu Cyfrowa Szkoła Wielkopolsk@ 2020. Podjęliśmy się historycznego zadania-analizowania przeszłości historycznej szkoły w konfrontacji z rzeczywistością, w której budujemy obecnie wizerunek szkoły. Wspólnie spotykaliśmy się w szkole oraz online na platformie cyfrowej, analizując różne etapy realizacji wyżej wymienionego tematu projektu. Sekcja tzw. szperaczy analizowała kroniki szkoły, odkrywając ciekawe zdjęcia i wydarzenia szkoły od 1919 roku. Grupa dziennikarska zajęła się prowadzeniem wywiadów, nie tylko z nauczycielami-emerytami, ale również z absolwentami szkoły po 2000 roku (p. Małgorzatą Nawrocką, p. Krzysztofem Chołodeckim, p. Wojciechem Ziółkowskim) oraz nauczycielami uczącymi obecnie, którzy są absolwentami ZSP w Witkowie. Grupa informatyków zarządzała kwestiami cyfrowymi. I tak w kooperacji powstał efekt końcowy projektu.

 

Przeszłość i teraźniejszość Zespołu Szkół Ponadpodstawowych w Witkowie 1919-2022

 

Przeszłość

Dawno, dawno temu…

Jakim ponad 100-latkiem jest obecny Zespół Szkół Ponadpodstawowych w Witkowie? Przebojowym? Otwartym na to, co przyniesie przyszłość? Niepoprawnym marzycielem? A może poważnym i nad wiek dojrzałym, skrywającym wiele tajemnic i wiele przeżyć, łączącym pokolenia, nie tylko witkowian? Te pytania skłoniły nas do podjęcia próby wskrzeszenia ducha czasu naszej szkoły.

W niniejszym artykule pragniemy ukazać obraz szkoły dawniej i dziś. To połączenie minionego, XX wieku, z obecnym XXI.

Dotychczasowa działalność jedynej w Witkowie szkoły średniej pozwala stwierdzić, że ma ona potencjał i możliwości dalszego rozwoju we współpracy ze środowiskiem lokalnym. Główną siłą działania każdej instytucji są ludzie. I to oni, obok historii szkolnictwa, są bohaterami tej pracy

Z KART HISTORII SZKOLNICTWA ROLNICZEGO

Szkolnictwo rolnicze na terenie Witkowa ma swoją ponad 100-letnią historię. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, organizacją polskiego szkolnictwa rolniczego zajęła się Wielkopolska Izba Rolnicza w Poznaniu. Zaczątkiem jego rozwoju była Dwuzimowa Męska Szkoła Rolnicza z siedzibą przy ul. Wiejskiej. Szkoła ta funkcjonowała od 1919 do 1923 roku i była zorganizowana dla młodzieży, która miała pozostać w rodzinnym gospodarstwie. 1 października 1928 roku pierwszy rocznik dziewcząt rozpoczął zajęcia w Żeńskiej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego.

Zadaniem szkoły było w jak najkrótszym czasie przygotować dziewczęta do prowadzenia domu. Uczennice wywodziły się z różnych stron Polski i różnych środowisk.

Na kierownika szkoły Wielkopolska Izba Rzemieślnicza powołała panią Irenę Zakrzewską. Zajęcia odbywały się w cyklu 11-miesięcznym, od 1 września do 30 lipca, a program nauczania obejmował przedmioty ogólnokształcące, przedmioty zawodowe oraz zajęcia praktyczne w kuchni, szwalni, ogrodzie, a później w budynku gospodarczym z hodowli zwierząt.

W roku szkolnym 1930/31 został oddany do użytku – na potrzeby zajęć praktycznych – budynek gospodarczy, w którym hodowano krowy, świnie i kury. Na nowego kierownika szkoły została powołana pani Stanisława Rokicka. Od 1934 roku kierownictwo szkoły przejęła pani Ewelina Moczulska. W tym samym roku zmieniono nazwę na Szkoła Rolnicza Żeńska oraz czas trwania roku szkolnego – od 15 stycznia do 15 grudnia. Poza tym od 1936 roku szkoła prowadziła  3-miesięczne kursy zwane „Wędrowną Szkołą Żeńską”. Do 1939 roku kursy ukończyło 150 dziewcząt.

Od początku istnienia szkoły wprowadzono obowiązek noszenia przez uczennice mundurków. Był to strój marynarski i beret. W roku 1932 zmieniono go na granatowe plisowane spódniczki, białe bluzki z haftem kaszubskim oraz białe lub łowickie chusty na głowę. Do tradycji szkoły należała organizacja wycieczek krajoznawczych, kontakty ze szkołami męskimi oraz coroczne przygotowanie dożynek.

Ważnym wydarzeniem w życiu szkoły był 11 grudnia 1938 roku. Była to data nadania szkole sztandaru. Sztandar zachował się do dziś.  W okresie wojny i okupacji przechowywany był przez panią Antoninę Radecką, która 27 lutego 1945 roku złożyła sztandar na ręce pani Leontyny Runowskiej – ówczesnej kierowniczki szkoły.

HISTORIA PRZEBIEGU KSZTAŁCENIA ROLNICZEGO  W LATACH 1919-1939

1919 rok  – założenie Dwuzimowej Męskiej Szkoły Rolniczej

1923 rok  – przeniesienie szkoły z Witkowa do Wrześni

1923 rok  – ulokowanie w Witkowie przeniesionej z Inowrocławia Męskiej  

  Dwuzimowej Szkoły z językiem niemieckim wykładowym

1928-1934  – Żeńska Szkoła Gospodarstwa Wiejskiego

1934-1937  – Szkoła Rolnicza Żeńska

1937-1939  – Publiczna Szkoła Przysposobienia Gospodyń Wiejskich

DZIAŁALNOŚĆ SZKOŁY ROLNICZEJ W WITKOWIE OD 1945 DO 2008 r.

Po II wojnie światowej szkolnictwo ponadpodstawowe w Witkowie przechodziło wiele  reorganizacji. Droga rozwoju szkoły rolniczej – od najniższej szkoły rolniczej w okresie 20-lecia międzywojennego i w początkowym okresie powojennym do obecnego Zespołu Szkół Ponadpodstawowych – wiodła przez wiele reform. Do szkoły w Witkowie uczęszczała młodzież z ościennych powiatów i województw. 13 października 1961 roku szkołę wizytowała pani Maria Parasiuk, dyrektor Departamentu Oświaty Rolniczej Ministerstwa Rolnictwa, która zapoznała się z trudnymi warunkami lokalowymi, co zaowocowało podjęciem decyzji o budowie nowego gmachu do prowadzenia zajęć edukacyjnych. Jednak na nowy budynek szkoły trzeba było jeszcze poczekać 10 lat. Starania dyrekcji szkoły o polepszenie warunków kształcenia zostały uwieńczone 24 października 1969 r. Wówczas uroczyście wmurowany został akt erekcyjny szkoły. Po dwóch latach, w styczniu 1972 roku, dwupiętrowy budynek z klasopracowniami, z zapleczem, kuchnią, stołówką i salą gimnastyczną został oddany do użytku. Został on zbudowany dla 8 oddziałów (ok.300 uczniów) Technikum Rachunkowości Rolnej. Sytuacja lokalowa nie wpłynęła na jakość działalności pozalekcyjnej w szkole. Prężnie działały kółka przedmiotowe, zespoły zainteresowań technicznych i artystycznych, SKS oraz PTTK. Młodzież mieszkająca w internacie uczestniczyła w Przeglądach Dorobku Kulturalnego Młodzieży Szkół Rolniczych województwa konińskiego.

Przedstawiając historię szkoły nie sposób pominąć funkcjonowania gospodarstwa szkolnego, które było jej integralną częścią. Funkcję kierownika gospodarstwa pełnili kolejno: Alaksander Kalicki, Czesław Bielicki, Józef Deskowski.

Istotnym obszarem działania szkoły była także działalność oświatowa w zakresie kierowania i sprawowania nadzoru nad oświatą dorosłych w formie pozaszkolnej, wieczorowej i zaocznej. Dyrekcja sprawowała także opiekę nad filiami w Kłecku, Kiszkowie, Skiereszewie, Żydowie, Ostrowitem, Kleczewie i Wilczynie. W 1985 roku, na mocy porozumienia dyrekcji Liceum Ogólnokształcącego w Słupcy i dyrekcji Zespołu Szkół Rolniczych w Witkowie, powstały przy szkole klasy zamiejscowe liceum ogólnokształcącego, które funkcjonowały do 1999 r.

Nadanie imienia szkole i wręczenie sztandaru

 W 1987 roku, dzięki staraniom dyrekcji szkoły i panów: Henryka Knasta, Ludwika Czekały i Mikołaja Sabika, szkole nadano imię Dezyderego Chłapowskiego – żołnierza, patrioty, działacza gospodarczego, pioniera nowoczesnego rolnictwa i wzorowego gospodarza. Uroczystość nadania imienia szkole i wręczenia sztandaru odbyła się 23 maja 1987 roku.

Do dziś sztandar jest chlubą i znakiem rozpoznawczym szkoły. Najwłaściwiej określają to słowa:

„Strzeżcie i brońcie jego honoru. Być godnym sztandaru, więcej znaczy niż posiadać”.

W drugą rocznicę nadania szkole imienia Dezyderego Chłapowskiego, 25 maja 1989 roku, uroczyście odsłonięto tablicę pamiątkową, a zaszczyt ten przypadł absolwentce z 1931 roku pani Anieli Woźniak. Uroczystość była również okazją do wręczenia dyplomów absolwentom oraz zasłużonym pracownikom.

W 1991 roku utworzona została w ZSR w Witkowie nowa jednostka kształcenia. Było to Liceum Zawodowe, w którym poza wiedzą z przedmiotów ogólnokształcących, młodzież zdobywała wiedzę z podstaw żywienia, szycia, urządzania gospodarstwa domowego czy higieny. Oprócz zajęć dydaktycznych, program obejmował również zajęcia praktyczne. Utworzenie tego typu szkoły było zwrotem ku przeszłości, nawiązywało do tradycji Żeńskiej Szkoły Gospodarczej. W 1999 roku Liceum Zawodowe  przekształcone zostało w Technikum Żywienia i Gospodarstwa Domowego.

Od 1992 roku młodzież mogła kontynuować naukę w Policealnym Studium Ekonomicznym, w którym zdobywało nowe kwalifikacje wielu absolwentów Technikum Rolniczego i Liceum Zawodowego.

Od 1945 roku nadzór nad szkołą sprawowało Ministerstwo Rolnictwa, a organem prowadzącym był Wydział Oświaty Rolniczej w Koninie. W 1999 roku, w wyniku reformy administracyjno-samorządowej, nadzór nad szkołą przejął Wielkopolski Kurator Oświaty, a organem prowadzącym zostało Starostwo Powiatowe w Gnieźnie.

Na mocy aktu przekształcenia szkoła otrzymała nazwę:

Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im.Dezyderego Chłapowskiego w Witkowie.

Dziś szkoła funkcjonuje pod nazwą Zespół Szkół Ponadpodstawowych im. Dezyderego Chłapowskiego.

Biorąc pod uwagę zapotrzebowanie środowiska lokalnego, poza kierunkami technikum i liceum kończącymi się maturą, utworzono w 2002 roku Zasadniczą Szkołę Zawodową – wielozawodową, w której prowadzony był 2- i 3-letni cykl kształcenia, w zależności od zawodu. W związku z rosnącym zainteresowaniem techniką komputerową, 5 lat później, w 2007 roku, dzięki staraniom dyrektora szkoły mgr Joanny Czekały, utworzone zostało 4-letnie Technikum Informatyczne, które kształci już od lat techników informatyków. Absolwenci Technikum Informatycznego mogą szukać pracy w różnorodnych firmach.

Gospodarstwo szkolne

Integralną częścią szkoły było gospodarstwo położone w odległości 500m od szkoły. Gospodarstwo było rentowne, corocznie wypracowywało zysk, a za swoje osiągnięcia produkcyjne otrzymywało dyplomy oraz wyróżnienia przyznane przez władze terenowe i Ministerstwo Rolnictwa. Spełniało ono rolę zaplecza dydaktycznego – to w nim uczniowie odbywali zajęcia praktyczne. Gospodarstwo szkolne istniało 37 lat, a jego kierownikami byli kolejno:
p.Aleksander Kalicki od 1950-1956 roku,

p.Czesław Bielicki od 1956-1969 roku,

p.Józef Deskowski od 1969-1987 roku.

Szkoły filialne i oświata dorosłych

Pod koniec 1974 roku szkoła przyjmuje działalność oświatową będącą dotychczas w rękach Powiatowych Wydziałów Rolnictwa i Leśnictwa. Zostaje utworzony etat drugiego zastępcy dyrektora, który zajmuje się szkołami filialnymi, oświatą dorosłych w formie pozaszkolnej, wieczorowej i zaocznej oraz organizacją kursów.

W okresie działalności PS-CKR szkoła swym nadzorem obejmowała szkoły filialne w Kłecku, Kiszkowie, Skiereszewie, Żydowie. Łącznie uczęszczało do nich 220 uczniów. Wszystkie szkoły w 1975 r. – w wyniku dokonanego podziału administracyjnego – pozostały w woj. poznańskim, natomiast szkoła witkowska przeszła pod zarząd nowo utworzonego woj. konińskiego.

Władze oświatowe woj. konińskiego powierzyły witkowskiej placówce nadzór nad następującymi szkołami filialnymi:

  • Zasadniczą Szkołą Rolniczą w Ostrowitem, która zlikwidowana została w 1977 r. z powodu braku kandydatów;
  • Liceum Rolniczym w Kleczewie, zorganizowanym przy tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym. W 1985 r. zotsało ono zlikwidowane z powodu braku zapotrzebowania środowiska na absolwentów liceum rolniczego;
  • Zasadniczą Szkoła Rolniczą w Wilczynie, utworzoną w 1959 r. W 1980 r. szkołę tę przeniesiono do budynku po byłej bibliotece, jednak nie było tam odpowiednich warunków do prowadzenia zajęć edukacyjnych. Dlatego w 1984 r., z inicjatywy dyrekcji oraz władz Gminy Wilczyn, rozpoczęto budowę nowej szkoły rolniczej, której otwarcie nastąpiło w 1987 roku. Szkoła filialna w Wilczynie, przynależna do ZSR w Witkowie, istniała do września 1999 r. Kierownikiem filialnym był mgr inż. Bolesław Stanowski.

Rolnicze kształcenie pracujących systemem zaocznym i wieczorowym

Pierwszy nabór do 3-letniego Zaocznego Technikum Rolniczego na podbudowie Zasadniczej Szkoły Rolniczej został przeprowadzony w 1975 roku. Zgłosiło się wówczas 65. kandydatów, dlatego konieczna była weryfikacja dokumentów, po której naukę 1.09.1975r. w technikum zaocznym rozpoczęło 36 słuchaczy. Organizacją tej formy kształcenia zajmował się zastępca dyrektora. Do niego, z upoważnienia dyrektora szkoły, należał dobór kadry nauczycielskiej oraz  nadzór pedagogiczny. Ponieważ większość słuchaczy pochodziła z pobliskich miejscowości, zajęcia w zaocznym technikum odbywały się dwa dni w tygodniu w godzinach popołudniowych.   

W latach 1979-1984 funkcjonowało również 3-letnie, wieczorowe Technikum Rolnicze.

Podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób dorosłych pracujących w rolnictwie

W okresie działalności Powiatowej Szkoły – Centrum Kształcenia Rolniczego, terytorialnie obejmowaliśmy 9 gmin powiatu gnieźnieńskiego: Czerniejewo, Gniezno, Kiszkowo, Kłecko, Łubowo, Mieleszyn, Niechanowo, Witkowo, Żydowo. W tym czasie 607 osób uzyskało kwalifikacje zawodowe.

Przy współpracy z Wojewódzkim Ośrodkiem Postępu Rolniczego w Kościelcu organizowane były również kursy traktorzystów i kombajnistów.

Historię kierunków kształcenia i  zmian organizacyjnych stanowi poniższe zestawienie:

1945-1948  – Żeńska Szkoła Gospodarcza 11-miesięczna

1947-1949  – 2-letnie Gimnazjum Żeńskie

1948-1949 – 4-letnie Koedukacyjne Liceum Rolniczo-Gospodarcze przemianowane

 w 1949r. na Technikum Rolnicze

1949-1957  – 4-letnie Technikum Rolnicze

1957-1969  – 5-letnie Technikum Rolnicze

1965-1971  – 5-letnie Technikum Rachunkowości Rolnej

1966-1989  – 4-letnie Technikum Rachunkowości Rolnej

1971-1983  – 2-letnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa

1971-1985  – 3-letnie Technikum Rolnicze na podbudowie ZSR

1974-1985  – 3-letnie Technikum Rachunkowości Rolnej

1974-1977   – Powiatowa Szkoła-Centrum Kształcenia  Rolniczego. Przejęcie pod   

   nadzór Zasadniczych Szkół Rolniczych terenie powiatu  

   gnieźnieńskiego

1974-1984  – 3-letnie Technikum Rolnicze Wieczorowe

1975-1983  – 3-letnie Technikum Rolnicze Zaoczne

1977-1999  –  Zespół Szkół Rolniczych

1982-1984  –  3-letnia Zasadnicza Szkoła Rolnicza

1982-2001  –  5-letnie Technikum Rolnicze

1985-1999  –  Liceum Ogólnokształcące – filia LO w Słupcy, powstaje na mocy porozumienia dyrektora ZSR w Witkowie dyrektorem   LO w Słupcy, w 1999r. przemianowne na liceum macierzyste

1991- 1999  –  4-letnie Liceum Zawodowe przemianowane na Technikum Żywienia i  Gospodarstwa Domowego

1992-2004   –  2-letnie Policealne Studium Zawodowe

1993-2005   –  5-letnie Liceum Ekonomiczne

1999-31.08.2019 – Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Dezyderego Chłapowskiego

2002-    –  3-letnie Liceum Ogólnokształcące, 4-letnie Technikum Żywienia i Gospodarstwa Domowego (obecnie Technikum Żywienia Gastronomicznych), 4-letnie Technikum  Ekonomiczne, 2-letnia i 3-letnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa

2007-    –  4-letnie Technikum Informatyczne

od 1.09.2019 – Zespól Szkół Ponadpodstawowych…

 

TERAŹNIEJSZOŚĆ

 

Ostatnie dziesięciolecie – nowe oddziały

2015 – 3-letnie Liceum Ogólnokształcące o profilu mundurowym

2018 – 4-letnie Technikum Logistyczne

2019 – w wyniku reformy powstają od 1 września oddziały 5-letniego

   technikum, 4-letniego liceum ogólnokształcącego i 3-letniej Szkoły 

   Branżowej, do 2022 roku uczniowie klas ponadgimnazjalnych

   kontunuują 3-letnią edukację w liceum i szkole branżowej,

   4-letnią edukację w technikum

DYREKTORZY SZKOŁY W UJĘCIU CHRONOLOGICZNYM

1945-1947  Leontyna Runowska

1947-1950  Anna Gomolińska

1950-1952  inż. Wanda Stysiak

1952-1956  mgr inż. Marian Klimkiewicz

1956-1961  mgr inż. Kazimierz Namyślak

1961-1961  mgr inż. Juliusz Zywert

1961-1980  mgr inż. Zdzisław Skobejko

1980-1982  mgr Hieronim Podemski

1982-1983  mgr inż. Zbigniew Idzikowski (p.o.)

1983-1999  mgr inż. Telesfor Gościniak

1999-2011  mgr Joanna Czekała

2011-2016  mgr Magdalena Gawęda

2016-   mgr inż. Anna Malendowicz-Kotera

Nauka

Od poziomu kształcenia zależy wybór dalszej drogi życiowej, możliwość kontynuowania nauki i podnoszenia własnych kwalifikacji. Świetnie zdają sobie z tego sprawę nauczyciele, którzy w czasie praktyki pedagogicznej nie tylko uczą, ale próbują dostrzec różnego rodzaju zainteresowania, uzdolnienia uczniów. W związku z tym zachęcają nas do kontynuowania i pogłębiania pasji, brania udziału w konkursach, olimpiadach i imprezach kulturalnych.

Nasza szkoła posiada zróżnicowaną ofertę edukacyjną wychodzącą naprzeciw zapotrzebowaniu środowiska lokalnego.

Obecnie w Zespole Szkół Ponadpodstawowych są następujące typy szkół:

Liceum Ogólnokształcące o profilu mundurowym

Technikum Ekonomiczne

Technikum Informatyczne

Technikum Logistyczne

Technikum Żywienia i Usług Gastronomicznych

Branżowa Szkoła Zawodowa

Jesteśmy jedyną placówką ponadpodstawową na terenie Gminy i Miasta Witkowo.

Szkoła kształtuje postawy patriotyczne poprzez organizowanie apeli związanych z ważnymi wydarzeniami historycznymi – w hołdzie Cichociemnym – Adamowi Borysowi i Tadeuszowi Jaworskiemu, pochodzącym z Witkowa, a także apele z okazji  Święta Niepodległości czy Konstytucji 3 Maja. Nauczyciel historii corocznie organizuje wystawę okolicznościową związaną z rocznicą wybuchu powstania wielkopolskiego, a także wystawę poświęconą ofiarom Katynia czy z okazji rocznicy powstania w getcie warszawskim. W tym  ostatnim przypadku  wystawie towarzyszy dzień z żonkilem jako upamiętnienie dramatu 1943 roku.

Na froncie budynku szkoły 10 września 2016 r. została uroczyście odsłonięta przez Starostę Gnieźnieńskiego panią Beatę Tarczyńską i prof. Huberta Borysa tablica pamiątkowa witkowskich cichociemnych-kpt. Adama Borysa ps.”Pług” i ppor. Tadeusza Jaworskiego ps.”Gont”. Jej celem było wskrzeszenie pamięci poległych o wolność i niepodległość kraju w 30. rocznicę śmierci Adama Borysa. Na terenie szkoły odbyła się uroczystość upamiętniająca tych dwóch bohaterów II wojny światowej. Jednocześnie temu doniosłemu wydarzeniu towarzyszyła ceremonia odznaczenia patch name (emblematem okolicznościowym „Pług”, „Gont”, „Parasol” oraz znakiem cichociemnych) uczniów Liceum Mundurowego w ZSP w Witkowie. Dokonał tego płk Wiesław Kukuła. Honorowymi gośćmi uroczystości byli: Starosta Gnieźnieński – pani Beata Tarczyńska, płk Mirosław Krupa – dowódca Jednostki Wojskowej NIL (absolwent Technikum Rolniczego w Witkowie), senator RP Paweł Gaweł, poseł RP Krzysztof Ostrowski, radni Starostwa Powiatowego w Gnieźnie, burmistrz Witkowa Marian Gadziński, dowódca Jednostki Wojskowej AGAT, dowódca 3. Skrzydła Lotnictwa Transportowego w Powidzu, dowódca 33. Bazy Lotnictwa Transportowego, rodzina płk. A.Borysa.

Corocznie 27 grudnia młodzież liceum mundurowego uczestniczy w uroczystościach pod Pomnikiem Powstańców Wielkopolskich, oddając hołd poległym powstańcom z okolic i miasta Witkowa. Postawę patriotyczną kształtujemy również poprzez dbałość o groby powstańców wielkopolskich.

Szkolny wolontariat

Udział w akcjach charytatywnych orgaznizowany jest przez szkolny wolontariat i Klub Ośmiu (paczki żywnościowe na święta Bożego Narodzenia i Wielkanoc, udział w akcji „Szlachetna paczka”, zbieranie nakrętek plastikowych i puszek dla dzieci niepełnosprawnych – zbiórka puszek prowadzona jest w ramach akcji „PUSZKA DLA MALUSZKA” Fundacji Redemptoris Missio). Środki pozyskane ze sprzedaży puszek w postaci surowca wtórnego przekazujemy na pomoc dla afrykańskich noworodków. Oprócz wymienionych akcji przyłączamy się corocznie do „Opatrunek na ratunek”, „Kup Pan Szczotkę”. Choć wolontariusze mają świadomość, że obdarowane dzieci nigdy nie poznają swoich darczyńców, to pozostaje ogromna radość i satysfakcja z możliwości pomocy. Ponadto wolontariusze, wraz z opiekunami, organizują zbiórkę żywności i artykułów chemicznych dla bezdomnych, chorych i bezrobotnych, a także dla osób pracujących, których nie stać na przedświąteczny zakup żywności. Po agresji Rosji na Ukrainę zorganizowaliśmy pomoc dla uchodźców z Ukrainy. Uczniowie i nauczyciele włączyli się do akcji pomocy dla uchodźców mieszkających w ośrodku Figa, prowadzonym przez p. E. Kubiak w Skorzęcinie, a także akcji prowadzonej przez OSP Strzyżewo Smykowe – „Strażacy Ukrainie”. Dwoje uczniów wzięło udział w koncercie „Mobilizacja serc dla Ukrainy”, który odbył się w Centrum Kultury „Scena to dziwna” w Gnieźnie.

Modelowanie właściwego zachowania  dokonuje się w codziennych sytuacjach szkolnych i różnorodnych wydarzeniach społecznych, takich jak:

– wycieczki turystyczno-krajoznawcze, wyjazdy do kina, teatru, zakładów pracy…

– dbałość o kulturę języka ,

– udział w przedstawieniach historycznych, występach pod Pomnikiem Powstańców Wielkopolskich w Witkowie, przedstawieniach rocznicowych, wieczornicach, spotkaniach z uczestnikami wydarzeń o charakterze historycznym,

– uczestnictwo w imprezach integracyjnych.

SAMORZĄD UCZNIOWSKI

Samorząd Uczniowski integruje społeczność szkoły podczas organizowanych imprez i w trakcie różnych uroczystości. Są to cykliczne apele, Dzień Patrona, Dzień Nauczyciela, Dzień Chłopca, Walentynki, Dzień Kobiet, Pierwszy Dzień Wiosny. Bierzemy udział w różnych przedsięwzięciach, np w ogólnopolskiej akcji „Góra Grosza” czy gminnej inicjatywie „Pomóżmy zwierzakom” (zbiórka karmy dla zwierząt ze schroniska w Gnieźnie i Radlinie a także dla kotów wolnożyjących z terenu gminy Witkowo).

Corocznie uczestniczymy w akcjach charytatywnych i Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy.

Trudno jest zamknąć tak obszerny temat w tak krótkiej formie, ale w dalszym ciągu tworzymy historię tej ponad stuletniej placówki i zapisujemy się na kartach jej historii…

Wszyscy bardzo chętnie uczestniczyliśmy w wykładach, włączając się do dyskusji online zaaranżowanej przez p. dr. Mariusza Menza. O ich treści rozmawialiśmy  podczas spotkań projektowych, wyjaśnialiśmy niezrozumiałe kwestie.

Na koniec, konkludując, nauczyliśmy się podczas realizacji projektu przede wszystkim korzystania z wielu narzędzi cyfrowych. Poznaliśmy sposoby zarządzania podgrupami projektowymi. Doskonaliliśmy umiejętność współpracy, przeprowadzania wywiadów, debatowania oraz radzenia sobie ze stresem. 

 Na koniec zapraszamy do obejrzenia prezentacji, która jest zwieńczeniem naszej pracy.

Uczniowie klasy III technikum informatycznego i technikum logistycznego wraz z opiekunem.

 

Przeszłość i teraźniejszość ZSP w Witkowie prezentacja

Projekt przygotowała grupa w składzie: Anna Ambrożak, Miłosz Bala, Cyprian Barabasz, Dorian Bełdzikowski, Alan Chojnacki, Kacper Kamiński, Trojan Kiełczewski, Mikołaj Kokott, Paweł Kozłowski, Paweł Lewandowski, Adam Matczak, Dominik Mortek, Szymon Nowak, Wiktoria Nowak, Nikola Pajdałą, Justyna Przychodzka, Kacper Rewers, Eliza Skieresz, Oskar Stawikowski, Julita Zawierucha, Miłosz Zieliński, Aleksandra Śliwecka. Opiekun grupy- Krystyna Popielec-Sturmer.