Anna Olejnicka-Górczewska

ur. 11 listopada 1952
zm.
Zespół Szkół w Dębach Szlacheckich - Szkoła Podstawowa w Dębach Szlacheckich

Gmina Osiek Mały
Praca w senacie
Wójt Gminy
Kopia listu od Ministra Edukacji Narodowej
Obwieszczenie Komisji Wyborczej
Zdjęć: 17
Filmów: 3
Dokumentów: 2

Pochodzenie

Anna Olejnicka-Górczewska z domu Barczykowska urodziła się 11 listopada 1952 roku, w Zielonej Górze. Jej mama, Kazimiera Barczykowska z domu Krzyżanowska pochodziła ze wsi Smólniki Osieckie. Ukończyła Szkołę Podstawową w Dębach Szlacheckich. Wybuch II wojny świtowej uniemożliwił jej kontynuację nauki w Seminarium Nauczycielskim w Morzysławiu, który obecnie jest dzielnicą Konina. Ojciec, Hieronim Barczykowski urodził się i mieszkał we wsi Klonowa (dzisiejsza gmina Kramsk). Rodzice pobrali się w 1948 roku i głównie z powodów ekonomicznych wyjechali na tzw. Ziemie Odzyskane – byłe terytoria III Rzeszy, które na mocy ustaleń konferencji poczdamskiej (17.07-02.-8.1945) zostały przyłączone do Polski.

Edukacja i droga zawodowa

Państwo Barczykowscy zamieszkali w Bobrownikach Odrzańskich (obecnie województwo lubuskie), gdzie prowadzili gospodarstwo rolne. Mama Anny pracowała również, do 1952 roku, w miejscowej szkole podstawowej włączając się w „powszechny obowiązek pełnienia społecznej służby walki z analfabetyzmem” (Ustawa z dnia 7 kwietnia 1949 roku o likwidacji analfabetyzmu, art. 4).

Anna wzrastała wśród trojga rodzeństwa: siostra Renata oraz bracia – Piotr i Jan. Ojciec zasczepił w niej pasję do czytania książek i historii. Powielała też jego zaangażowanie w życie społeczne lokalnej miejscowości. Już w szkole podstawowej aktywnie uczestniczyła w pracach samorządu szkolnego, a także pomagała w nauce słabszym uczniom. W 1967 roku ukończyła ośmioklasową Szkołę Podstawową w Bobrownikach Odrzańskich, a następnie rozpoczęła naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Nowej Soli. W pierwszej klasie, silne wrażenie wywarł na niej profesor Kaczmarek, przedwojenny nauczyciel geografii z Lwowa. Profesor z odwagą, wbrew powszechnie przyjętym, w komunistycznym państwie, poglądom przedstawiał uczniom współzależność między biblijnym opisem stworzenia świata a odkryciami naukowymi. Jego otwarty umysł, własne zdanie oraz bezkompromisowość miały duży wpływ na uczniów i zostały zapamiętane. W 1968 roku państwo Barczykowscy powrócili w rodzinne strony i zamieszkali w Dębach Szlacheckich. Po ukończeniu pierwszej klasy, Anna dołączyła do nich i kontynuowała naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Wielkiego w Kole, które ukończyła w 1971 roku. Młodą licealistkę uderzyła różnica poziomu życia Polaków w różnych regionach kraju. Mieszkańcy Bobrownik korzystali z elektryczności, bieżącej wody, kanalizacji; Dęby Szlacheckie, wieś na pograniczu Kujaw i Wielkopolski, została zelektryfikowana dopiero pod koniec lat sześćdziesiątych.

Sytuacja ekonomiczna rodziny i choroba matki stanęły naprzeciw wymarzonym studiom Anny na wydziale historii. Podjęła pracę w Fabryce Materiałów i Wyrobów Ściernych „KORUND” w Kole. Następnie ukończyła Dwuletni Kurs Rachunkowości Przemysłowej w Poznaniu i zatrudniła się w Okręgowym Przedsiębiorstwie Przemysłu Mięsnego w Kole. Rozpoczęła pracę jako młodszy referent, a pnąc się po kolejnch szczeblach awansowała na stanowisko samodzielnej księgowej, na którym pracowała przez sześć lat. W międzyczasie wyszła za mąż za Józefa Janusza Olejnickiego. Została matką trojga dzieci: Renaty, Marka i Zbigniewa. Od 1979 roku wspólnie z mężem prowadziła gospodarstwo rolne, o powierzchni 40 ha w Dębach Szlacheckich. Państwo Olejniccy działali też w Polskim Stronnictwie Ludowym.

Działalność społeczno – polityczna

Wójt Gminy Osiek Mały

W maju 1990 roku miały miejsce pierwsze wolne wybory do władz terytorialnych. 13 czerwca 1990 roku Anna Olejnicka została wybrana pierwszym Wójtem Gminy Osiek Mały i była jedną z dwóch kobiet w byłym województwie konińskim, które sprawowały funkcję wójta gminy. 2 lipca 1994, podczas II sesji Rady Gminy, ponownie wybrano ją wójtem i sprawowała tę funkcję do 1996 roku.

Gmina Osiek Mały była bardzo biedną gminą rolniczą. Ponad połowa gleb zaliczana jest do V i VI klasy. Najlepsze gleby, klasy III i IV, znajdują się tylko we wsi Osiek Wielki i Rosocha.

Do najpilniejszych zadań władz gminy należała budowa hydroforni, dróg oraz rozbudowa i modernizacja szkół. Całkowicie zwodociągowane były wówczas tylko 3 wsie na 23 wsie sołeckie. 18 grudnia 1991, na uroczystej sesji Rady Gminy, uruchomiono i oddano do eksploatacji wodociąg we wsi Dęby Szlacheckie. Uroczystego uruchomienia dokonał ówczesny Wojewoda Koniński. Woda została podłączona do 93 gospodarstw. Budowa trwała od 05.04.1991 do 29.11.1991 r. Pobudowano również hydrofornię w Nowej Wsi i w 1997 roku proces wodociągowania został zakończony. Każdego roku oddawano do użytku 2- 3 km dróg oraz naprawiano te, ktore wymagały remontu. W szkołach, jeszcze w latach dziewięćdziesiątych XX w., brakowało centralnego ogrzewania, dostępu do bieżącej wody w salach lekcyjnych, a nawet sanitariatów w budynkach szkolnych. W 1997 roku uroczyście oddano do użytku rozbudowane i zmodernizowane szkoły w Dębach Szlacheckich i Łuczywnie. To niektóre z licznie podjętych działań i inwestycji.

Centrum Badań Regionalnych w Warszawie, na podstawie wzrostu dochodów własnych oraz inwestycji w latach 1994-1997, włączyło gminę Osiek Mały do stu najbardziej przedsiębiorczych gmin w Polsce. Gmina Osiek Mały znalazła się wśród 6 najlepszych wówczas gmin województwa wielkopolskiego.

Podobnie jak wielu rolników, państwo Olejniccy zaciągnęli w 1989 roku kredyt i tak jak wielu z nich, popadli w kłopoty finansowe. By spłacić zadłużenie do 2005 roku, mąż Anny Olejnickiej podjął pracę w Niemczech. W 1992 roku Józef Olejnicki zginął w wypadku samochodowym na niemieckiej autostradzie. Pani Anna z trójką dzieci prowadziła jeszcze przez 6 lat gospodarstwo rolne, sprawując jednocześnie funkcję wójta gminy. Jak wspomina, obsługiwała niemal wszystkie maszyny rolnicze, z wyjątkiem kombajnu.

W 1996 roku Anna Olejnicka wyszła ponownie za mąż, za Marka Górczewskiego. W drugim małżeństwie urodziła się córka Patrycja. Ze względów rodzinnych, zrezygnowała z funkcji wójta gminy.

Senat III kadencji

Po II wojnie światowej zniesiono Senat, drugą izbę parlamentarną. 4 czerwca 1989 roku odbyły się wybory do Senatu I kadencji. 19 października 1993 roku, w wyborach do Senatu III kadencji, Anna Olejnicka została wybrana Senatorem Ziemi Konińskiej z listy wyborczej Polskiego Stronnictwa Ludowego. Była jedną z trzynastu kobiet na stu senatorów i jedyną kobietą rolnikiem. Rozpoczęła pracę w dwóch komisjach senackich: w Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej oraz w Komisji Nauki i Edukacji Narodowej.

Senator Anna Olejnicka wielokorotnie stawała na mównicy zabierając głos w ważnych dla polskiego okresu transformacji sprawach: programu pilotażowego reformy administracji publicznej, przekazania prowadzenia szkół podstawowych samorządom gminnym, finansowania gmin, niektórych ustaw dotyczących zaopatrzenia emerytalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, zmiany ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, zatrudnienia i bezrobocia, zamówień publicznych, restrukturyzacji Banków Spółdzielczych i Banku Gospodarki Żywnościowej, najmu lokali mieszkaniowych i dodatkach mieszkaniowych, realizacji polityki ekologicznej państwa. W trakcie kadencji przemawiała ponad 40 razy.

W dniu 15 lipca 1994 roku, na dwudziestym ósmym posiedzeniu Senatu, złożyła oświadczenie dotyczące działalności Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie” i wypłat odszkodowań poszkodowanym przez Trzecią Rzeszę. Inne oświadczenia dotyczyły, np.: nowelizacji przepisu o podatkach i opłatach lokalowych ze stycznia 1991 roku oraz trudnej sytuacji banków spółdzielczych. W sumie złożyła 10 oświadczeń.

Na terenie byłego województwa konińskiego funkcjonowały biura poselsko – senatorskie PSL, do których zwracali się wyborcy z różnymi problemami. Anna Olejnicka angażowała się w ich rozwiązywanie. Pomagała dotrzeć rodzicom chorych dzieci do wysokiej klasy specjalistów i zbierać środki na rehabilitację. Interweniowała w imieniu poszkodowanych przez III Rzeszę w Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. Pomagała szkołom w uzyskaniu dotacji z Ministerstwa Edukacji Narodowej lub z Ministerstwa Rolnictwa, a nadnerzańskim gminom z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska. Wielokrotnie udzielała informacji w sprawach oddłużenia kredytów rolnych, albo otrzymania kredytów w Agencji Restrukturyzacji i Rolnictwa. W sprawach interesantów interweniowała w urzędach gmin, miast, w Ministerstwie Sprawiedliwości, Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej, u Rzecznika Praw Obywatelskich.

Anna Olejnicka- Górczewska za ogromy przywilej poczytuje sobie to, że była Senatorem w okresie, gdy trwały prace nad ustawą zasadniczą, a potem głosowała za przyjęciem nowej Konstytucji RP w dniu 2 kwietnia 1997 r. Była w grupie inicjatorek i współautorów, pod egidą prof. Marii Łopatkowej, ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka. Angażowała się również w prace nad ustawą o Izbach Rolniczych.

Anna Olejnicka-Górczewska w 1997 roku ubiegała się bez powodzenia o reelekcję.

Po 1997 roku

Anna Olejnicka – Górczewska wszystkie obowiązki, zarówno rodzinne jak i społeczno- polityczne, godziła dzięki wsparciu i pomocy udzielonej przez teściów: państwa Monikę i Józefa Olejnickich. Pozostała aktywnym działaczem PSL i Izb Rolniczych. 15 grudnia 1999 roku, za swą działalność, została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, zaś 6 maja 2005 roku otrzymała odznaczenie PSL. Obecnie jest ławnikiem Sądu Rejonowego w Kole, III Wydział Rodzinny i Nieletnich. Nadal prowadzi gospodarstwo rolne zajmujące się uprawą ziół metodami ekologicznymi. Tworzy ogród zielarski: ma już ponad 200 roślin leczniczych, zna ich działanie oraz związane na nimi legendy. W przyszłości, ogród będzie służył celom edukacyjnym. W wolnych chwilach słucha ulubionej muzyki poważnej, opery, czyta książki i haftuje.

Znaczenie postaci

Wszystkie rozpoczęte inwestycje w okresie sprawowania funkcji wójta gminy przez Annę Olejnicką-Górczewską były kontynuowane. W dalszym ciągu rozwój gminy, a w tym rozwój oświaty jest tu priorytetowym zadaniem. Wszystkie szkoły zostały zmodernizowane, a w Budkach Nowych wybudowano nowoczesny budynek szkolny. Przy szkole w Dębach Szlacheckich powstała pełnowymiarowa sala gimnastyczna. Oddano do użytku place zabaw dla dzieci oraz boiska sportowe. Szkoły zaopatrywane są w nowoczesne urządzenia IT. W czerwcu 2014 roku przyznano specjalne stypendia Wójta Gminy Osiek Mały sześciu uczniom osiągającym wysokie wyniki w nauce .

Anna Olejnicka-Górczewska to osoba nie poddająca się przeciwnościom losu. Jej życie jest przykładem tego, jak wykorzystywać własne możliwości i z pasją działać dla dobra drugiego człowieka, społeczności lokalnej i dla Polski.

Zobacz też: