Dzieciństwo

Stanisław Jędruchniewicz urodził się 9.9.1914 r. w Kąkolewnicy, powiat Radzyń w województwie lubelskim. Pochodził z rodziny robotniczo-chłopskiej. Rodzice to Jan i Katarzyna oraz rodzeństwo: brat Jan i siostry: Aleksandra i Janina.

Młodość

Przez 11 lat mieszkał w Kąkolewnicy. Razem z całą rodziną wyjechał za Bug do Kamieńca Litewskiego w powiecie Brześć nad Bugiem.

Działalność

W 1935 r. został powołany do służby w wojskowej w Brześciu nad Bugiem do 82 pułku piechoty z 30 Dywizji. W roku 1939 brał udział w obronie rejonu Wieluń-Częstochowa.Tam na skutek wybuchu pocisku artyleryjskiego został przysypany ziemią. Wydobyto go z ziemi i odesłano do punktu medycznego. Lekarz stwierdził kontuzję oraz wstrząs i odesłał go do szpitala do Warszawy. W miejscowości Czerwony Bór w powiecie łomżyńskim wstąpił do partyzantki Batalionów Chłopskich. W 1944 r. przeszedł na terytorium Związku Radzieckiego i znalazł się w Sielcach nad Oką. Tam zorganizowano Armię Polską, w skład której wchodziła Pierwsza Dywizja Piechoty imienia Tadeusza Kościuszki, do której trafił. Wraz z armią wyruszył pod Lenino, gdzie brał udział w bitwie. Następnie wraz ze swoim oddziałem szedł od Lenino do Berlina. Po kapitulacji Berlina wycofano armię na teren Polski.

Po wojnie

Po wojnie osiadł na stałe w Gaju Małym (gm. Obrzycko), gdzie założył rodzinę i spędził resztę życia. Zamieszkał w sąsiadującej z Gajem miejscowości Karolin, gdzie wraz z żoną Jadwigą prowadzili gospodarstwo rolne.

W 1949 r. urodził się im syn Zdzisław, a w 1954 r. córka Irena.

Zmarł 12.12.1988 roku. Został pochowany na Cmentarzu parafialnym w Szamotułach.