Pochodzenie i dzieciństwo
Rodzice pochodzą z Grzegorzewa. Matka, Maria pracowała w Szkole Podstawowej w Tarnówce, pełniła tam również funkcję kierownika. Obecnie w budynku, w którym znajdowała się szkoła jest remiza OSP. Ojciec, Wiesław był pracownikiem Spółdzielczego Kółka Rolniczego w Grzegorzewie.
Ma brata, Grzegorza, który był komendantem Straży Pożarnej w Kole. Żonaty, żona Halina jest dyrektorem Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Kole. Mają dwie córki.
Swoją edukację rozpoczął od przedszkola w Grzegorzewie, z którego (jak sam wspomina) często uciekał. Szkołę Podstawową w Grzegorzewie ukończył w 1982 roku, po czym uczył się w kolskim Liceum Ogólnokształcącym, gdzie zdał maturę w 1986 roku. Wyższe studia magisterskie na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu ukończył w 1992 roku, a podyplomowe z prawa administracyjnego na Uniwersytecie Warszawskim w 1996 roku. Ponadto w roku 2005 ukończył studia podyplomowe z prawa europejskiego na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 2012 roku studia podyplomowe dla Kadry Zarządzającej w Samorządzie Terytorialnym realizowane w partnerstwie z Ministerstwem Administracji i Cyfryzacji na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.
Praca zawodowa
Pracę zawodową rozpoczął jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Grzegorzewie jako nauczyciel bibliotekarz. Po ukończeniu studiów współpracował jako dziennikarz i publicysta między innymi z „Gazetą Poznańską”, „Gazetą Kolską”, „Głosem Kolskim” i „Przeglądem Kolskim”.
Następnie pracował w kilku instytucjach zajmując różne stanowiska urzędnicze. W latach 2002 – 2006 pełnił stanowisko wicestarosty kolskiego, a od 2007 roku do chwili obecnej zajmuje stanowisko sekretarza miasta Koła. Przez 16 lat, od 11 października 1998 roku był radnym Rady Powiatu Kolskiego. Dodatkowo w latach 2008 – 2010 pełnił funkcję specjalisty w Departamencie Administracji Publicznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji do oceny merytorycznej wniosków w realizacji projektów współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach działania „Wzmocnienie potencjału administracji samorządowej”.
Pracuje społecznie w kilku organizacjach pozarządowych, jest między innymi członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Miasta Koła n. Wartą, Stowarzyszenia Wielkopolska Wschodnia, Ochotniczej Straży Pożarnej w Grzegorzewie.
Wydaje “Gazetę Samorządową”, jest również administratorem profilu tej gazety w portalu społecznościowym.
Za działalność zawodową i społeczną odznaczony został: Brązowym Krzyżem Zasługi, odznakami „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego” i „Zasłużony dla rolnictwa”, brązowym, srebrnym i złotym medalem „ Za zasługi dla pożarnictwa”, odznaką Związku Kombatantów RP i byłych Więźniów Politycznych, srebrną odznaką honorową Okręgowego Związku Piłki Nożnej.
Zainteresowania
Nigdy nie miał sprecyzowanych pomysłów na życie, działał spontanicznie. Ma szerokie zainteresowania. Interesuje go praca samorządowa i w tym zakresie pragnie nadal się rozwijać. Poza tym zbiera znaczki oraz odciski pieczęci, stempli które są na kopertach, dokumentach i listach, czyta dużo publikacji historycznych.
Znaczenie postaci
Tomasz Nuszkiewicz pasjonuje się historią, jest regionalistą i historykiem. Interesuje się historią Grzegorzewa i okolic. Często odwiedza archiwa by dowiedzieć się więcej o miejscowości Grzegorzew i osobach w niej mieszkających. Opracowuje materiały historyczne aby pozostały dla potomnych. Czynnie uczestniczy we wszystkich pracach dotyczących historii naszego regionu: nadanie herbu Gminie Grzegorzew, badanie historii powstańców styczniowych naszej gminy. W Gazecie Samorządowej umieścił m. in. artykułu na temat herbu Grzegorzewa, jego murów czy też odnalezionym pojeździe samobieżnym w rzece Rgilewce, przepływającej przez Grzegorzew. Za swoje największe odkrycie w tej dziedzinie uważa odkrycie aktu darowizny Grzegorzewa z roku 1236.
Źródła informacji:
“Kolski Słownik Biograficzny” – Ewaryst Jaśkowiak i inni;
Wywiad z T. Nuszkiewiczem przeprowadzony dn. 28.03.2015 r.;
Numery archiwalne “Gazety Samorządowej”