Marian Łukaszczyk

ur. 04 listopada 1954
zm. 02 marca 2013
Szkoła Podstawowa im. Kawalerów Orderu Uśmiechu w Dźwiersznie Małym

Zdjęć: 30

Pochodzenie

Urodził się 04 listopada 1954 roku w Łobżenicy. Syn Franciszka i Marii z domu Tomas (córki organisty). Ochrzczony dziesięć dni później w miejscowym kościele. Ojciec jego był hydraulikiem -nauczycielem zawodu w Zakładzie Poprawczym w Łobżenicy, matka prowadziła gospodarstwo domowe. Starszy brat Tadeusz po skończeniu seminarium został kapelanem wojskowym (obecnie emerytowany, pełni obowiązki kapelana bractw kurkowych w okręgu bydgoskim).

Edukacja

W latach 1961 – 1969 chodził do szkoły podstawowej w Łobżenicy. Następnie przez trzy lata uczęszczał do Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Wyrzysku gdzie zdobył zawód elektryka.

Etapy życia

W latach 1973 – 75 pełnił służbę wojskową w Grudziądzu i Malborku (lotnisko). Odbył wówczas kursy uzupełniające dla konwoju bombowego. Po wojsku do końca 1979 roku pracował jako elektryk w prywatnej firmie.W 1976 roku ożenił się z Jolantą Mrotek, z tego związku urodził się syn Łukasz. Od 1980 r. był konserwatorem w zakładzie „Dzianotex” w Wyrzysku, a następnie otworzył własną firmę produkującą rękawice ochronne. W ostatnich latach prowadził sklep z odzieżą „To i owo u Łukasza”. Zmarł 02 marca 2013 roku, został pochowany na łobżenickim cmentarzu.

Działalność

Marian Łukaszczyk znalazł się wśród założycieli Bractwa Strzeleckiego w Łobżenicy reaktywowanego w 2002 roku. W latach 2007-2008 został królem Bractwa i przyjął tytuł „Szczodry”. W tym samym roku zdobył również tytuł Króla Żniwnego. Był współtwórcą wielu nowych, dobrych tradycji: zainicjowanie organizowania Ogólnopolskich Rekolekcji Bractw Kurkowych w Górce Klasztornej, zwyczaju wręczania wyróżnienia „Anioł Stróż Zawodowiec” za kultywowanie tradycji szopki bożonarodzeniowej. Był współwykonawcą i fundatorem nagród w Konkursie Plastycznym na Szopkę Bożonarodzeniową Województwa Wielkopolskiego. Aktywnie współpracował w stworzeniu urządzenia hukowego, popularnie zwanego armatą. Udzielał się w wielu różnych akcjach charytatywnych. Często gościł w szkołach na terenie gminy, gdy Bractwo Kurkowe organizowało okazjonalne zawody w strzelaniu do tarczy.

Nagrody i odznaczenia

W 2012 roku odznaczony Krzyżem Rycerskim przyznanym przez Zjednoczenie Kurkowych Bractw Strzeleckich RP, dwukrotnie medalem „Za Szczególne Zasługi” przyznanym przez KBS Łobżenica i pośmiertnie medalem „Za Wybitne Zasługi w Krzewieniu Idei Brackich”. W 2012 roku otrzymał od Towarzystwa Przyjaciół Dzieci odznakę „Przyjaciel Dziecka”, od Gminnego Centrum Kultury Kwadrat nagrodę „Pomocna Dłoń”, od Gimnazjum w Łobżenicy statuetkę „Złoty Anioł” oraz podziękowania za pomoc w WOŚP i za wsparcie konkursu na szopkę bożonarodzeniową.

Praca społeczna

Marian Łukaszczyk rzeźbił w drewnie, był to jego szczególny talent i pasja. Wykonywał płaskorzeźby łobżenickich zabytków. Podziwiać je można w budynkach wielu instytucji m. in. w Urzędzie Miasta i Gminy, Banku Spółdzielczym, Gimnazjum, aptece i innych. Kilka znajduje się na plebani w Łobżenicy. Spod jego dłuta wyszły insygnia Bractwa Strzeleckiego w Łobżenicy: kur królewski i buława marszałkowska. W dorobku artystycznym pozostawił zbiór ponad dwustu przepięknych, okolicznościowych tarczy brackich. Wyrzeźbił między innymi tarcze: żniwne, charytatywne, rocznicowe, królewskie oraz rekolekcyjne. Wiele z tych prac wykonywał wspólnie z przyjacielem Ireneuszem Pufalem. Brał udział w XIII Prezentacjach Dorobku Artystycznego ludzi III wieku.

Znaczenie postaci

Marian Łukaszczyk był bardzo mądrym i miłym człowiekiem. Wielkim przyjacielem młodzieży. Potrafił wpisać w swe życie coś więcej niż codzienność. Swoją społeczną działalnością sprawiał, że na buziach dzieci pojawiał się szczery uśmiech. Podziwiamy go za to, że mimo ciężkiej choroby nie porzucił swoich pasji.

Kalendarium:

  • 1954 ― Narodziny bohatera
  • 2013 ― Śmierć bohatera

Zobacz też: