Pochodzenie

Wojciech Sotek urodził się dnia 22 kwietnia 1901 roku w miejscowości Wrzeszczyna, powiat czarnkowski. Rodzice – Michał i Walentyna z domu Nowak – prowadzili gospodarstwo rolne.

Dzieciństwo i edukacja

Był piątym dzieckiem z dziewięciorga rodzeństwa. Niemiecką szkołę oddziałową (podstawową) ukończył we Wrzeszczynie, po czym pracował w gospodarstwie rodziców.

Etapy działalności

Etap pierwszy – Powstanie Wielkopolskie

Wojciech przystępuje do powstańców wielkopolskich dnia 4 lutego 1919 roku, pomagając przeprowadzić oddział powstańczy z Roska z lasów od strony Mężyka do wioski, by okrążyć przybyły tam oddział pruski. Zaskoczenie Niemców było ogromne, gdyż okrążeni – nie wiedząc z jak silnym oddziałem powstańców walczą – po niewielkiej strzelaninie poddali się i wycofali do Wielenia. Powstańcy zdobyli sporo broni i amunicji, co było bardzo potrzebne do dalszej walki. Dalsze uczestnictwo w powstaniu to walki w Rosku, w rejonie Chodzieży i służba na placówkach wzdłuż rzeki Noteć, trwająca do 1 czerwca, kiedy zostaje czasowo zwolniony ze służby.

Etap drugi – w Wojsku Polskim

W lipcu 1919 roku ochotniczo wstępuje do tworzącego się Wojska Polskiego i otrzymuje przydział do 5 pułku strzelców wielkopolskich, w ramach którego uczestniczy w I powstaniu śląskim. Po upadku powstania, z początkiem września 1919 roku wraca do domu na krótki urlop, by spotkać się z bratem Bolesławem, który też był na urlopie przed wymarszem na front wschodni. Do spotkania jednak nie dochodzi, ponieważ brat jeden dzień wcześniej musiał zgłosić się do jednostki. Po kilku dniach zgłasza się w swojej jednostce w Poznaniu i z nią w połowie września 1919 roku wyrusza na front wschodni. Walczy w okolicach Kijowa, Berdyczowa i wielu innych miejscowości. W bitwie pod Beresteczkiem nad Berezyną zostaje ranny (w czerwcu 1920 roku) i trafia do szpitala polowego, a następnie pod Warszawę. W czasie bitwy warszawskiej szpital zostaje ewakuowany do Bydgoszczy. Po wyjściu ze szpitala dowiaduje się, że brat Bolesław zginął pod Pińskiem.

Kolejne etapy

W 1923 roku zostaje przeniesiony do rezerwy i pracuje w gospodarstwie rodziców. W 1928 roku bierze ślub z Agnieszką Cichy z Wrzeszczyny i obejmuje gospodarstwo rolne po teściach, na którym pracuje aż do śmierci. Wychował siedmioro dzieci. Zmarł w dniu 18 stycznia 1986 roku we Wrzeszczynie.

Odznaczony:

Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym,

Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,

Złotą Odznaką Honorową: Zasłużony w rozwoju Województwa Pilskiego.

Znaczenie postaci

Lokalny patriota, który część swojego życia poświęcił w walce zbrojnej w celu odzyskania niepodległości i przyłączeniu utraconych w czasie rozbiorów ziem do macierzy. Bojownik o wolność i demokracje, człowiek, który świecił przykładem patriotyzmu.