Pochodzenie
Klemens Borowski urodził się 16 września 1864 roku w Kucharkach, w rodzinie ziemiańskiej.
Dzieciństwo
W Kucharkach spędził dzieciństwo i wczesną młodość. Był dzieckiem wszechstronnie uzdolnionym. Najbardziej interesowała go historia i język ojczysty, był bardzo sprawny manualnie.
Edukacja
Z wykształcenia był nauczycielem. Nie wiadomo jednak, dlaczego porzucił ten fach i stał się kowalem. Najprawdopodobniej przyczyną tego faktu była konieczność utrzymania rodziny. Z poślubioną, z wielkiej miłości, Wiktorią miał dwóch synów i córkę.
Etapy działalności
Ochotnicza Straż Pożarna
Klemens w wieku osiemnastu lat opuścił dom rodzinny i osiadł w Gołuchowie, gdzie w 1883 roku wraz z Mikołajem Nowickim powołał do życia Ochotniczą Straż Pożarną. Jednostka ta pod wpływem założycieli rozwijała się bardzo szybko. W 1885 roku posiadała trzy przeszkolone sekcje: wodną, ratowniczą i kulturalno-oświatową oraz doskonałe wyposażenie, m.in. sikawkę konną, drabiny, bosaki, nosze.
Praca u księżnej Izabeli
Wkrótce po przybyciu do Gołuchowa Borowski znalazł zatrudnienie u księżnej Izabeli z Czartoryskich Działyńskiej jako kowal – artysta, rzeźbiarz metalu. Na zamówienie hrabiny wykonał bramy wjazdowe do parku oraz wszystkie ozdobne kraty w gołuchowskich budowlach. Główną bramę kutą o dwu skrzydłach wykonał według rysunków hrabiny Działyńskiej. Księżna bardzo ceniła talent Klemensa, często towarzyszyła mu podczas wykonywanych prac.www.mnp.art.pl/oddzialy/zamek-w-goluchowie
Otaczała również opieką rodzinę kowala, której – jak wynika z relacji wnuczki Borowskiego – Marii, zaproponowała wyjazd do Francji. Przeprowadzce jednak przeciwstawiła się żona artysty – Wiktoria.
Borowski-pedagog
Klemens Borowski w głębi duszy na zawsze pozostał pedagogiem. Mimo zakazu zaborcy uczył dzieci z sąsiedztwa języka ojczystego, “prawdziwej historii” i religii. Twierdził, że to jego patriotyczny i religijny obowiązek.
Hobby
Największą pasją naszego bohatera było pszczelarstwo. Hodował także kury, które uważał za bardzo mądre istoty.
Kres życia
W 1946 roku, po śmierci żony, Klemens zamieszkał u córki w Czerminku. Zmarł 11 lutego 1953 roku. Został pochowany na cmentarzu w Gołuchowie.
Znaczenie postaci
Dzieła Klemensa Borowskiego podziwiają po dziś dzień zwiedzający zamek gołuchowski. Nie zapomnieli o swoim założycielu strażacy. W 2013 roku ufundowali druhowi z okazji 130. rocznicy istnienia jednostki nową tablicę nagrobną. Ulica przylegająca do gołuchowskiego parku nosi imię Klemensa Borowskiego.
Źródła:
1.”Studia Muzealne – zeszyt 13″, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 1982.
2. “Gołuchów. Rezydencja magnacka w świetle źródeł”, Róża Kąsinowska, OKL Gołuchów, Gołuchów 1993.
3.Wywiad z dr Stefanią Michocką – pracownikiem Ośrodka Kultury Leśnej w Gołuchowie.
4. Rozmowa z p. Marią Zdunek-wnuczką Klemensa Borowskiego
5. Rozmowa z pracownikami zamku w Gołuchowie
6. Rozmowa z pracownikami zamku w Kórniku
7. Kronika Ochotniczej Straży Pożarnej w Gołuchowie
8. Pamiątki udostępnione przez wnuczkę – Marię Zdunek













