Pochodzenie

Wacław Faustmann urodził się 7 września 1881r. we Wrześni.

Dzieciństwo

Później z rodzicami przeniósł się do Goluba na Pomorzu i tam ukończył szkołę elementarną.

Edukacja (lub “młodość”)

Następnie kontynuował naukę w Kolegium Marianum w Pelplinie, a w latach 1899-1903 w Gimnazjum Chełmińskim.Właśnie tam działał w tajnej organizacji oświatowej, kierując kółkiem śpiewaczym, za co został skazany na dwa tygodnie więzienia w Toruniu. 13 marca 1903r. zdał maturę, a w latach 1903 – 1907 odbył studia seminaryjne w Poznaniu i Gnieźnie.

Etapy działalności

Działalność kapłańska

Na początku 1907r. został wyświęcony na kapłana. Najpierw był wikariuszem w Tucznie (dekanat inowrocławski), potem administratorem w Podlesiu (koło Gniezna), a w 1910r. przeszedł na probostwo w Raczkowie. W 1915r. razem z innymi kapłanami wielkopolskimi zajmował się zbieraniem ofiar dla ubogiej i poszkodowanej działaniami wojennymi ludności Królestwa Polskiego. Od 1916r. należał do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

Etap pierwszy

Podczas powstania wielkopolskiego działał jako kapelan. Organizował też służbę sanitarną. Po zakończeniu powstania wziął udział w akcji plebiscytowej na Śląsku 1920-21. Odbył tam co najmniej 200 wieców. Otrzymał za to dyplom uznania, a później Złoty Krzyż Zasługi.

Etap drugi

W 1928r. wyjeżdżał do Niemiec z duszpasterską posługą wśród polskich robotników.

Kolejne etapy…

W 1932r. otrzymał parafię Kaźmierz. Dało mu to możliwość szerszej działalności społecznej. Był zasłużonym proboszczem kościoła parafialnego pw. narodzenia NMP w Kaźmierzu i działaczem wielu organizacji społecznych. W 1934r. współorganizował w Kaźmierzu instytucję dobroczynną Caritas, a w 1937r. stanął na czele jej zarządu jako patron. W 1934r. zorganizował w Kaźmierzu Koło Towarzystwa czytelni Ludowych, którego został prezesem.

Jego wielką pasją był śpiew i muzyka. Zorganizował chór kościelny, który w 1932r. połączył się ze świeckim Kołem Śpiewackim Moniuszko. Był pionierem organizowania Związku Chórów Kościelnych – został jego pierwszym prezesem. W 1929r. został redaktorem miesięcznika Muzyka Kościelna. Organizował też zjazdy chórów kościelnych. W czasie II Wojny Światowej, w 1941r. został wraz z innymi kapłanami internowany. Tylko z racji swojego wieku i nieznajomości przez policję niemiecką jego udziału w plebiscycie śląskim uniknął obozu koncentracyjnego. Wywieziono go do Generalnego Gubernatorstwa, a stamtąd do obozu Hildesheim w Niemczech, gdzie zmuszano go do pracy w fabryce. Podczas jej bombardowania został dwukrotnie ranny.

Po klęsce Niemiec zajmował się duszpasterstwem Polaków w cywilnych i wojskowych obozach okręgu Hildesheim. Wrócił do Kaźmierza w styczniu 1946r. i nadal był proboszczem. W lipcu 1950r. skierowano go na emeryturę. Pozostał jednak w Kaźmierzu i pomagał w pracy duszpasterskiej. W 1956r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 25 czerwca 1959r. w Szamotułach. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.

Znaczenie postaci

Był wielkim patriotą, miłośnikiem i propagatorem muzyki chóralnej.

Źródła:

1) R. Krygier, Szamotulanie znani i mniej znani, Wybór biogramów , Edycja 1, Towarzystwo Kultury Ziemi Szamotulskiej, Szamotuły 1992

2) R. Krygier, Wpisani w dzieje ziemi szamotulskiej, Wybór biogramów, Edycja 2, Towarzystwo Kultury Ziemi Szamotulskiej, Szamotuły 1998

3) Ks. Władysław Swoboda, DZIEJE KOŚCIOŁA W KAŹMIERZU (POZN.), Kaźmierz 1937 nakładem Ks. Faustmana w Kaźmierzu

4) strona internetowa Parafii w Kaźmierzu www.parafiakazmierz.pl